Apr

3

ΣΟΚ/ΧΑΡΜΟΦΡΙΚΗ: Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΚΑ ΙΑΚΩΒ ΟΜΟΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ!!!!!

ΣΟΚ/ΧΑΡΜΟΦΡΙΚΗ: Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΚΑ ΙΑΚΩΒ ΟΜΟΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ!!!!!

Ἡ κλίμακα τοῦ Ἰακὼβ (π. Δημητρίου Μπόκου)

https://fdathanasiou.wordpress.com/2015/03/24/%E1%BC%A1-%CE%BA%CE%BB%CE%AF%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%B1-%CF%84%CE%BF%E1%BF%A6-%E1%BC%B0%CE%B1%CE%BA%E1%BD%BC%CE%B2-%CF%80-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CF%80%CF%8C%CE%BA/
.
Σχόλια με γυρτά ή μαύρα γράμματα ιδικά μου τα άλλα του π.Δημήτριου Μπόκου και Βικυπαίδεια*****.
.
Διαβάζουμε στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ὅτι ὁ Ἰακώβ, γιὸς τοῦ Ἰσαάκ, φοβούμενος τὴν ὀργὴ τοῦ ἀδελφοῦ του Ἠσαῦ, ἐπειδὴ τοῦ ἔκλεψε τὰ πρωτοτόκια καὶ τὴν πατρικὴ εὐλογία, ζήτησε προστασία στὸν θεῖο του Λάβαν, μακριὰ στὴ Χαρρὰν τῆς Μεσοποταμίας. Τὸ βράδυ τῆς πρώτης ἡμέρας τοῦ ταξιδιοῦ του ἔγειρε νὰ κοιμηθεῖ στὴν ἐρημιά, βάζοντας γιὰ προσκεφάλι μιὰ πέτρα. Τὴ νύχτα ἐκείνη εἶδε ἕνα ὄνειρο.
.

Παρατηρούμε εδώ ότι ο Ιακώβ είναι άδικος προς τον αδελφόν του Ησαύ παρόλαταυτα ο Θεός τον ευλογεί, άρα τε ο Θεός ευλογεί οίον θέλει ο Ιδίος και είναι δίκαιον καθεαυτού αλλά οι ανθρώποι δύνοντε ν’ αντιπολιτευτούν ως προς τούτον ειδικώς ως προς τα μεταγενέστερα λόγια Του Χριστού. Ο Ιακώβ (Ιακωβαίος) φαίνεται εκλεκτός Του Θεού όπως και ο πατήρ του Ισάξιος (Ισαάκ) και ο παππούς του Αύραμος (Αβραάμ). Δι’ αυτής της παρατήρησης οι Ιουδαίοι πέρνουν τα επάνω τους και θεωρούν εαυτούς εκλεκτούς και την αυθαιρεσία τους την θεωρούν επιλογή Του Θεού όπως είναι η αυθαιρεσία γενικώς των ανθρώπων προς τα κτήνη, τα φυτά, το Σύμπαν εξ’ αφορμής όπου μας είπε και κατακυριεύεσετε την γήν (είδε στίχον****). Οι Χριστιανοί αυτοθεωρούντε επίσης εκλεκτοί, και νομίζω πως τόσον οι Ιουδαίοι όσον και οι Χριστιανοί εισίν εκλεκτοί περί άλλων εργασίων εις το Θείον Σχέδιον, οι μεν εις την Παλαιά και οι δε εις την Καινή Διαθήκη αιίτινες αλληλοσυμπληρώνοντε. 

.

Έτερη παρατήρηση είναι ότι επειδή ο Θεός είναι καρδιογνώστης αδικόντας τον Ησαύ είναι επειδή γνωρίζει την καρδίαν, την πρόθεσην, την ικανότητα της αξιότης και της ειδικότητος του και τον ηύρεν αναρμόδιον προς το Σχέδιον Του, επέλεξε τον αρμόδιον Ιακώβ και επειδή σώμα τε ψυχή εισίν Του Θεού ότι και αν αποφασίσει περί αυτών των δύο του έκαστου ανθρώπου είναι δίκαιον. Ήτοι εάν ο Θεός θέλει ο Ησαύ ν’ αδικηθεί όχι μία αλλά ακόμη κ’ επ’ άπειρον εκ του Ιακώβ ή άλλου είναι δίκαιον. Δίκαιον είναι ό,τι αποφασίσει ο Θεός! Συνάμα εάν δεν αδικούσε ο Ιακώβ δεν θα έφευγε προς τον θείον του Λαβάν (λάβα και λαβ = αγάπη) εις την Χαρράν (Χαρά και Χάρος!) της Μεσοποταμίας, εκεί όπου πιθανολογείται ο Παράδεισος, και αν δεν φοβόταν ώστε να ταπεινωθεί και να μετανοήσει συν τοις άλλοις και περί άλλων αμαρτιών του, δεν θα οραματίζετο την Κλίμακα των Ανεβοκατεβαινόμενων Αγγέλων. Ο Ησαύ ήταν και αυτός ευλογημένον πειραματόζωον υπό της αγάπης και της φρικτής αλήθειας Του Τριαδικού Θεού. 

.

Παρατηρούμε ότι η κατά το δοκούν εκτός της δικαιοσύνης και αντίληψης του ανθρώπινου νου κρίσις Του Θεού όπου φαίνεται ν’ αδικεί είναι ίδια με των θεών της Αρχαίας Ελλάδας, όπου η θρησκεία είναι ανοικτή και χωρίς συγκεκριμμένη κατάσταση και σταθερότητα αφού οι θεοί εισίν άναρχοι όπως και ο Τριαδικός Θεός εις τον Χριστιανισμόν, ανακαινίζεται και ανασχηματίζεται διαρκώς, δεν υπάρχει καμμία διαφορά ως προς την εν λόγω θεώρηση της ύπαρξης και Του Θεού εις αμφότερας αυτάς θρησκείας.

.

Μιὰ τεράστια κλίμακα, δηλ. σκάλα, στηριζόταν στὴ γῆ καὶ ἡ κορυφή της ἔφτανε στὸν οὐρανό. Τὴν ἀνεβοκατέβαιναν ἄγγελοι, ἐνῶ στὴν κορυφή της στηριζόταν ὁ Θεός. Τὸν εὐλόγησε καὶ τοῦ ὑποσχέθηκε, ὅτι τὴ γῆ ὅπου κοιμόταν, θὰ τὴ δώσει σ’ αὐτὸν καὶ τοὺς ἀπογόνους του, ποὺ θὰ πληθυνθοῦν σὰν τὴν ἄμμο τῆς θάλασσας. Καὶ ὅτι θὰ τὸν διαφυλάττει σὲ ὅλο τὸ ταξίδι του καὶ θὰ τὸν ἐπαναφέρει μὲ ἀσφάλεια πίσω.
.
Ὁ Ἰακὼβ ξύπνησε ἔντρομος καὶ ἀναφώνησε: «Σ’ αὐτὸν τὸν τόπο κατοικεῖ ὁ Κύριος. Αὐτὸς ὁ τόπος εἶναι οἶκος Θεοῦ καὶ πύλη τοῦ οὐρανοῦ». Ἔστησε ὄρθια τὴν πέτρα ὅπου κοιμόταν, τὴν ἔχρισε μὲ λάδι καὶ ὀνόμασε τὸν τόπο ἐκεῖνο Βαιθὴλ (=οἶκο Θεοῦ)  (Γεν. 28, 10-22).
.

Ο τόπος της Μεσοποταμίας όπου ειδώθηκε το όραμα είναι ο τόπος όπου ήταν ο χώρος του Παραδείσου! Εκεί ήταν ο Θεός όταν ωμιλούσε με τον Αδάμ (Αδάμαντος) και η Εύα (Πρώτη Αρχή) και ο Ιακωβαίος τον καλεί Οίκον Θεού ήτοι η Ουράνιος Βασιλεία επί της γής. Το χρίσμα του λίθου μ’ έλαιον συμβολίζει την αιωνιότητα της φλόγξ του ελ+αι+ώνος = φωτός αιώνος/αιώνιου και ο λίθος η πρώτη ύλη του οίκου, το θεμέλιον. Η λέξη Βαιθήλ/Βαϊθήλ ελληνικότατη επίσης, ήτοι Ευαϊθήλ = Ευαηθήλ = Εύας Ήθος Ήλ ήτοι της Εύας/Μάνας και Πρώτης Αρχής το Ήθος του Φωτός και Ευηθήλ = ευ+ήθος+ελ/φως και το κυριότερον το Ήθος εις την Ελλάδα σημαίνει την Κατοικία Του Θεού!

.

Τὸ γε­γο­νὸς αὐ­τὸ θε­ω­ρή­θη­κε σὰν μιὰ ἀ­π’ τὶς πολ­λὲς προ­τυ­πώ­σεις τοῦ με­γά­λου γε­γο­νό­τος τῆς ἐ­ναν­θρω­πή­σε­ως τοῦ Χρι­στοῦ. Ἡ κλί­μα­κα ἐ­κεί­νη «ἡ με­τάρ­σιος», τὴν ὁποία «ὁ Ἰ­α­κὼβ ἐ­θε­ά­σα­το», ἔ­γι­νε σύμ­βο­λο τῆς Πα­να­γί­ας (Προσόμ. Ἑσπερινοῦ Εὐαγγελισμοῦ).
.
Γι’ αὐ­τὸ καὶ στὸν Ἀ­κά­θι­στο Ὕμνο, ποὺ σ’ ὅ­λη τὴ διά­ρκεια τῆς Με­γά­λης Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς, κά­θε Πα­ρα­σκευ­ὴ βρά­δυ, ψάλ­λε­ται στὴν Ἐκ­κλη­σί­α, οἱ ἀ­να­φο­ρὲς στὸν συμ­βο­λι­σμὸ αὐ­τὸν τῆς Πα­να­γί­ας εἶναι πολ­λές. «Χαῖ­ρε κλῖμαξ ἐ­που­ρά­νι­ε, δι’ ἧς (=διὰ τῆς ὁποίας) κα­τέ­βη ὁ Θε­ός. Χαῖ­ρε γέ­φυ­ρα με­τά­γου­σα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς  οὐ­ρα­νόν», λέ­με στοὺς Χαι­ρε­τι­σμούς, ἐ­νῶ σὲ ἄλ­λα τρο­πά­ρια τοῦ κανόνα τοῦ Ἀ­κα­θί­στου ψάλ­λου­με: «Χαῖ­ρε κλῖμαξ γῆ­θεν (=ἀπὸ τὴ γῆ) πάν­τας ἀνυ­ψώ­σα­σα χά­ρι­τι· χαῖ­ρε ἡ γέ­φυ­ρα ὄν­τως ἡ με­τά­γου­σα ἐκ θα­νά­του πάν­τας πρὸς ζω­ὴν τοὺς ὑ­μνοῦν­τάς σε».
.
Ἡ Πα­να­γί­α δηλαδὴ εἶναι κλί­μα­κα καὶ γέ­φυ­ρα ποὺ ἕνω­σε γῆ καὶ οὐ­ρα­νό. Μὲ τὸν θεῖ­ο το­κε­τό της ἔ­φε­ρε κον­τὰ τὸν Θε­ὸ καὶ τοὺς ἀν­θρώ­πους. Κα­τέ­βα­σε τὸν Θε­ὸ στὴ γῆ καὶ ἀ­νέ­βα­σε τοὺς ἀν­θρώ­πους στὸν οὐ­ρα­νό. Μὲ αὐ­τὴν «ἀ­πὸ γῆς εἰς ὕ­ψος ἤρ­θη­μεν». Στὸ πρό­σω­πό της τὸ ἀν­θρώ­πι­νο γέ­νος κα­τα­ξι­ώ­θη­κε. Κα­τά­φε­ρε νὰ συ­νει­σφέ­ρει καὶ αὐ­τὸ κά­τι ἀ­πο­λύ­τως ση­μαν­τι­κὸ στὸ ἔρ­γο τῆς Θεί­ας Οἰ­κο­νο­μί­ας, στὸ σχέ­διο δη­λα­δὴ τοῦ Θε­οῦ γιὰ τὴ σω­τη­ρί­α τοῦ κό­σμου. Προ­σφέ­ρα­με οἱ ἄν­θρω­ποι στὸν Θε­ὸ τὴ βα­σι­κὴ προ­ϋ­πό­θε­ση γιὰ νὰ σαρ­κω­θεῖ: «Μη­τέ­ρα Παρ­θέ­νον».
.
Δι­ευ­κο­λύ­να­με ἔ­τσι τὸν Θε­ό, προ­σφέ­ρον­τάς του σὰν «ὄ­χη­μα πανάγιον», σὰν κλί­μα­κα τὴν Θε­ο­τό­κο, νὰ κα­τε­βεῖ ἀ­πὸ τὸν οὐ­ρα­νὸ στὴ γῆ. Ὁ Υἱ­ὸς τοῦ Θε­οῦ νὰ γί­νει καὶ Υἱ­ὸς τοῦ Ἀν­θρώ­που. Ταυ­τό­χρο­να δό­θη­κε στὸν ἄν­θρω­πο ἡ δυ­να­τό­τη­τα, χρη­σι­μο­ποι­ών­τας πά­λι σὰν γέ­φυ­ρα καὶ κλί­μα­κα τὴν Θε­ο­τό­κο, νὰ ἀ­νέλ­θει ἀ­πὸ τὴ γῆ στὸν οὐ­ρα­νό. Ἡ Πα­να­γί­α ἔ­γι­νε πύ­λη τοῦ οὐ­ρα­νοῦ, ὅ­πως ὀ­νει­ρεύ­τη­κε ὁ Ἰ­α­κώβ. Ἐ­κεί­νη ποὺ ἐ­πι­τέ­λους κα­τά­φε­ρε «ἵ­να Θε­ὸν τὸν Ἀ­δὰμ ἀ­περ­γά­ση­ται», νὰ θεοποιήσει τὸν Ἀδὰμ (Δοξαστ. Αἴνων Εὐαγγελισμοῦ).
.
Ψάλ­λον­τας τὰ παμ­πλη­θῆ «Χαῖ­ρε» τῶν Χαι­ρε­τι­σμῶν στὴν ἐ­που­ρά­νια αὐ­τὴ κλί­μα­κα, τὴν ἀ­λη­θῆ Θε­ο­τό­κον, ἂς ἐ­πι­χει­ροῦ­με συγ­χρό­νως καὶ νὰ ἀ­νε­βαί­νου­με ἕ­να-ἕ­να τὰ σκα­λο­πά­τια της. Ποὺ δὲν εἶ­ναι τί­πο­τε ἄλ­λο, πα­ρὰ οἱ ἀ­ρε­τὲς τῆς Πα­να­γί­ας μας. Τό­σο πολ­λές, ποὺ ἐ­παρ­κοῦν γιὰ νὰ φτιά­ξουν μιὰ σκά­λα, ποὺ ἡ βάση της θὰ ἀ­κουμ­πά­ει στὴ γῆ, ἀλ­λὰ ἡ κο­ρυ­φή της θὰ φτά­νει στὸν οὐ­ρα­νό.
.
Ἀ­νε­βαί­νον­τάς την κι ἐ­μείς, μὲ τὴ στορ­γι­κὴ χει­ρα­γω­γί­α τῆς Θε­ο­μή­το­ρος, θὰ συ­ναν­τή­σου­με τὸ δί­χως ἄλ­λο στὴν κο­ρυ­φὴ τὸν Θε­ὸ τοῦ Ἰ­α­κώβ, τὸν Θε­ὸ τῶν πα­τέ­ρων μας, ποὺ στη­ρί­ζε­ται «ἐ­π’ αὐ­τῆς», μᾶς πε­ρι­μέ­νει μὲ ὑπομονὴ καὶ εὐ­λο­γεῖ τὴν ὅ­λη προ­σπά­θεια τῆς ἀ­νό­δου μας.
.
(ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, ἀρ. φ. 344, Μάρτιος 2012)
.

Δίκαια τα όσ’ αναφέροντε διά την Παναγία μας ανωτέρω και επαυξάνω. Εντούτοις, η κλίμακα αναφέρεται και εις το ανεβοκατέβασμα των Αγγέλων και των Δαιμόνων και των Σωματιδίων/Υποσωματιδίων της Ύλης όπου μέσα της συνταξειδεύουν, δορυφοροφέροντε/συνοδεύουσι μαζί της. Η Κλίμακα πρέπει να είναι το Μεσοδιάστημα όπου αναφέρω μεταξύ Ύλης κάτω και Αϋλίας επάνω, η Συγγέφυρα του Άνω και Κάτω Κόσμου, των Άνω και Κάτω Ιεροσολύμων.

 .

Από την Βικυπαίδεια....

.

Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη ο Ιακώβ φέρεται να έζησε περίπου τον 18ο αι. π.Χ. Ήταν ο δεύτερος γιος του Ισαάκ και της Ρεβέκκας και είχε έναν δίδυμο αδερφό, τον Ησαύ, ο οποίος γεννήθηκε λίγο πριν απ' αυτόν. Κατά την γέννα κρατούσε στο χέρι του την φτέρνα του Ησαύ. Ήταν ο αγαπητός γιος της μητέρας του, σε αντίθεση με τον αδερφό του που ήταν ο αγαπητός γιος του πατέρα του. Έτσι με την προτροπή της μητέρας του Ρεβέκκας και υπό την ανοχή του Γιαχβέ, κατόρθωσε εξαπατώντας και τον αδελφό του αλλά και τον πατέρα του να αποσπάσει τα πρωτοτόκια από τον αδερφό του και να λάβει αντ΄ αυτού την ευχή του πατέρα του.
.
Μετά από αυτή την απάτη η Ρεβέκκα, που φοβήθηκε αντίποινα, τον συμβούλεψε να φύγει από το σπίτι και να πάει στην Χαράν όπου έμεναν συγγενείς τους. Ο Ιακώβ έμεινε εκεί και υπηρετούσε τον Λάβαν, θείο του και αδερφό της μητέρας του. Μετά από θητεία επτά ετών ζήτησε από τον θείο του την εξαδέλφη του Ραχήλ για γυναίκα. Αντί όμως αυτής ο Λάβαν εξαπατώντας κι αυτός με τη σειρά του τον Ιακώβ, την πρώτη νύκτα του έστειλε την κόρη του Λεία που ήταν μεγαλύτερη σε ηλικία και άσχημη. Μετά από άλλα επτά χρόνια θητείας ο Ιακώβ πήρε και την Ραχήλ. Εκτός από την Λεία και την Ραχήλ, ο Ιακώβ συνευρέθη ερωτικά και με άλλες δυο γυναίκες, την Ζελφά, και την Βαλλά, οι οποίες ήταν ετεροθαλείς αδερφές των δύο γυναικών του, που συζούσαν μαζί ως υπηρέτριες αυτών. Από τις τέσσερις αυτές γυναίκες απέκτησε δώδεκα γιους.
.
Μετά από άλλα έξι χρόνια επέστρεψε με την οικογένειά του στην Χαναάν. Η γυναίκα του η Ραχήλ είχε πάρει μαζί της κρυφά το οικογενειακό είδωλο του θεού. Την νύχτα πριν ξαναειδωθεί με τον Ησαύ ένας άγγελος παρουσιάστηκε και πάλεψε με τον Ιακώβ στην όχθη του ποταμού Nahr ez-Zarqa όλη την νύχτα χωρίς να μπορεί να τον νικήσει. Τα ξημερώματα ο Ιακώβ ζήτησε από τον άγγελο την ευχή του για να τον απελευθερώσει και να τον αφήσει να φύγει. Ο άγγελος του έδωσε την ευχή του και τον ονομάτισε Ισραήλ που σημαίνει Πολεμιστής του Θεού, αφού δεν τον νικάει ούτε θεός ούτε άνθρωπος. Ο Ιακώβ είναι ο τελευταίος άνθρωπος της Παλαιάς Διαθήκης που είχε σωματική επαφή με τον Θεό (εβρ. אֵל, El), αφού αργότερα ούτε ο Μωυσής, αλλά ούτε και ο Δαβίδ δεν είχαν αυτήν την τιμή. Την άλλη μέρα ο Ιακώβ συνάντησε τον Ησαύ και συμφιλιώθηκε μαζί του.
.

Παρατηρούμε την ανοχή ή μάλλον την θέληση Του Ιεχωβά εις την εξαπάτηση του Ιακώβ προς τον Ησαύ και του Ιακώβ από τον Λαβάν. Ο Ιακώβ φαίνεται πως αποδέκτηκε την εξαπάτηση από τον Λαβάν και ως εκ τούτου διά της συγχωρέσεως του Λαβάν του συν+συγχωρέθηκε η αμαρτία του εκ της εξαπάτησης αυτού προς τον αδελφόν του Ησαύ. Το μοναδικόν περιεκτίκον νόημαν ότι ο Ιακώβ δεν νικάται ούτε εξ’ ανθρώπου ούτε εκ Θεού άγεται εις την αλληγορίαν της πραγματικότητος ότι ο Ιακώβ δεν νικήθηκε εκ Θεού επειδή δεν Τον εκμεταλλεύτηκε ως αλαζόνας και δεν εζήτησε περιττήν δύναμιν και αυθαιρεσιοϊσχυρότηταν έναντι του Λαβάν ός τον εξαπάτησε, αντιστρόφως το δέχθηκε ως δίκαιον ινά εξιλεθεί από το προαμάρτημαν του προς τον Ησαύ τον δίδυμον αδελφόν του. 

.

Η θεώρηση ότι ο Ιακώβ είχεν σωματικήν επαφή με Τον Θεόν είναι επιπόλαιη και νοσηρήν έως και βλάσφημην αν δεν κατανοήσουμε την ανωτέρω εξήγηση. Ο Χριστός μας είπεν ότι ουδείς Θεόν εώρακεν, τα λέγουν Αγίοι και Μοναχοί ότι κανένας δεν είναι άξιος ινά ειδεί Τον Θεόν, ενώ αλλαχού αντιφάσκουν ανθρώποι της Εκκλησίας. 

.

Η σωματική επαφή όπου είχεν ο Ιακώβ με Τον Θεόν ήταν δίκαιη και ταπεινή ενατένιση και αντιμετώπιση Του Θεού όταν εξ’όσων φαίνοντε δεν παρακάλεσε Τον Θεόν να εκδικηθεί ή εξουδετερώσει τον θείον του Λαβάν. Ενώ ούτε ο ίδιος δολιοφθόρησε εναντίον της ζωής του Λαβάν, γινόμενος δίκαιος έναντι Θεού και ανθρώπου Λαβάν. Άλλη εξήγηση δικαία δεν υπάρχει! 

.

Η σωματική επαφή του Ιακώβ με Τον Θεόν ομοιάζει με την σωματική και επίσης αλληγορική επαφή των Αρχαίων Ελλήνων με τους θεούς, όποιοι και αν ήσαν τούτοι άγιοι και διαβόλοι, διατί πρέπει ν’ απορρίπτοντε ως ψεύτες και ο δε ως αληθής; Επίσης η Εκκλησία αντιφάσκει εις τα λεγόμενα της ότι ο Διάβολος δύναται να έχει σωματική επαφή με ανθρώπους αφού λαμβάνει σάρκα και οστά και άλλες εμφανίσεις ενώ συνάμα καλεί ψευδείς αυτές τις αναφορές. Εις τις Ευχές του Αγίου Κυπριανού αναφέροντε ως εχθροί τα γένη των δρακοντοειδών, αν όμως ερωτήσεις έναν κοινόν ιερέα ή δεσπότην θα σου ειπεί ότι δεν υπάρχουν και θα θυμώσει συνάμα. Συνταυτοχρόνως αναγνωρίζεται ως Άγιος και Προφήτης ο Άγιος Ανδρέας ο διά Χριστόν Σαλός ός ισχυρίστηκε ότι είδε κατάμματα γένη υπόγεια τύποις Σατύρων και Κενταύρων και τα λόγια του αναφέροντε εις τον Συναξαριστήν. Αποφασίστε τι λέγετε, όπως και οι Εβραίοι επίσης ν’ αναφέρουν τι λέγουν επειδή και οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί και οι Αρχαιοθεϊστές της Ελλάδος και άλλων χωρών φάσκουν και αντιφάσκουν και όπως λέγει η παροιμία: «κάθε παπάς και ευαγγέλιον». Προσωπικώς δεν θεωρώ τον εαυτόν μου αγαθότερη και καθαρότερη ψυχή από των αντιφασκόμενων, γίνεται κάποιος ν’ αντιφάσκει και ν’ αγιάσει ένεκα αγαθάς προαιρέσεως και προθέσεως και αγαθοπραξίας και προσευχής και Θείας Λειτουργήσεως από Ευσπλαγχνία και Δικαιοσύνη Θεού, αλλά συνάμα να λέγει αντιφάσεις και αναληθή λόγια όπου αν προσέχαμε θα σώζαμε και άλλες ψυχές αντί να αποστατούν από την Αλήθεια. 

.

Έτερη αλήθεια είναι ότι ο Ιακώβ έχει χαρέμι ενώ εις την Καινή Διαθήκη απαγορέυεται, χαρέμια είχαν και εις την Αρχαία Ελλάδα και η πολυγαμία εκτείνετο όπως βλέπουμε από το κείμενον εις την συγγενογαμία όπως ίσχυε και σε τόπους της Αρχαίας Ελλάδος όπως η Μακεδονία. Συνεπώς, ο Θεός ευλογεί και την συγγενογαμία, άλλωστε τα παιδιά του Αδάμαντος και της Εύας αλληλογαμούντο ήτοι συνουσιάζονταν διά να σπείρουν απογόνους.

.

Ο Χριστός εισάγει άλλη ηθική εντελώς αντίθετη με της Παλαιάς Διαθήκης και της Αρχαίας Ελλάδος, εντούτοις, θεωρείται ιερά η Παλαιά Διαθήκη και όχι η Αρχαία Ελλάδα, ή έστω κάποιοι δεν ασχολούντε με τα όμοια παραδείγματα της Παλαιάς Διαθήκης ως φανατικοί εναντίον της και άλλοι δεν ασχολούντε με τα όμοια παραδείγματα της Αρχαίας Ελλάδας ως φανατικοί εναντίον της, ομοιάζοντες με τους Κομμουνιστάς και τους Φασίστας όπου εισίν το ίδιον και το αυτόν και όμως αλληλοκατηγορούντε ως άδικοι λησμονώντας αμφότεροι ότι δεν έδωκαν ζωήν διά να δικαιούντε να την σκοτώσουν και το κυριότερον ότι: «όστις αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλλέτω». Δύο τινά ισχύουν αμφότερα ή έναν εκ των δύο ανά την άναρχην Κρίσιν Του Τριαδικού Θεού έκαστην φοράν. Πρώτον ο Θεός ευλογεί οίαν αδικίαν και ανηθικότηταν ως δικαιοσύνην και ηθικήν εις την Παλαιά Διαθήκη και εις την Αρχαία Ελλάδα και δεύτερον, αν ευλογείται η αδικία και ανηθικότητα ευλογείται πάντοτε ή ηδεμή και δεν ευλογείται δεν ευλογείται ποτέ. Η πρώτη υπόθεση συμφωνεί περισσότερον με την Χριστιανικήν Ηθικήν αλλά και η δεύτερη αφού ο Θεός δύναται να κρίνει και να σώζει μέσω π.χ. και της πολυγαμίας και της μονογαμίας και δη τους Χριστιανούς να τους θεωρεί άδικους αν πολυγαμήσουν και τους μη Χριστιανούς πολύγαμους όπως οι Αρχαίοι Εβραίοι, οι Μωαμεθανοί και οι Αρχαίοι Έλληνες πολύγαμοι να τους κρίνει χωρίος ψέγος ως πολύγαμους ή και να κρίνει ως αμαρτωλούς τους Έλληνες πολύγαμους και ως μη αμαρτωλούς τους μη Έλληνες πολύγαμους ή τους οποιουσδήποτε, ποίος δύναται να Τον εμποδίσει από την δίκαιαν κρίσιν Του; Διότι εξεύρει διατί κάνει την μεν ή δε κρίσιν. Αυτή η λογική όπου θα ημπορούσε να χλευάσει τους Χριστιανούς από τα στόματα των Αρχαιοελληνοθεϊστών ή Ψευδαρχαιοελληνοθεϊστών Κρυπτάθεων, Ασυνειδητάθεων και Φανεράθεων Ελλήνων, πριν επιχειριθεί ας ανοίξει τους ομματούς των διότι υπάρχει διαδεδομένη εις την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία περί θεών τε ανθρώπων πράξεις και έργα, εις τις Τραγωδίες, τις Κωμωδίες, φιλοσοφικά έργα, μύθους κ.α.. Να λοιπόν, όπου η Παλαιά Διαθήκη συναντάει και ομοιάζει ως Λογική τον εξίσου Παλαιόν (από το παλεύω) Άνθρωπον της Αρχαίας Ελλάδας και το αντίστροφον, να πως έγινε χριστιανική η Ελλάδα, απλά αποδέχθηκε ακόμη μία όμοια λογική με την ενυπάρχουσα εις την ύπαρξην της! 

.

Η χειρότερη υπόθεση είναι ο Αναθεματισμός αντί η Παράκληση Σωτηρίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας την ημέρα της Ορθοδοξίας κατά των εχθρών της, ενώ δεν αναθεματίζει την μεγαλυτέρα αίρεση της ήτοι των Μωαμεθανισμόν, τον Εβραϊσμόν διά την Ενσταύρωσιν Του Χριστού, τον Φασισμόν, τον Κομμουνισμόν και άλλα ανήθικα εις το σώμα και τη ψυχή κινήματα. Θα έπρεπε ν’ αναθεματίζει τα είδη των αμαρτημάτων και όχι τους αμαρτωλούς, ο Χριστός επί Σταυρώ συγχώρεσε όντας εξευτελισμένος τους Ενσταυρωτές τους, πως εσείς τολμάτε να αναθεματίζετε τ’απολωλόντα πρόβατα και λύκους του αντί να προσεύχεσθε να συνετιστούν; Δεν υπάρχει λογική εις την θρησκεία, ό,τι ειπείς είναι σφάλμα και σωστόν συνταυτοχρόνως επειδή ούτως το θεωρεί και το ευλογοκαταριέται ο Τριαδικός Θεός. Προσωπικά είχα πολλά θαύματα εις την ζωήν μου και δεν δικαιούμαι ν’ αμφιβάλλω ο πανακάθαρτος τη ψυχή και τω σώματι να αμφισβητώ την Χριστιανικήν Ύπαρξην Του Τριαδικού Θεού και ως εκ τούτου αντί ν’ αποσιωπώ αποκαλύπτω τα κακώς κείμενα της Χριστελλληνορθοδοξίας, του Ιουδαϊσμού, του Μωαμεθανισμού, του Αρχαιοελληνοπολυθεϊσμου, του Αρχαιελληνομονοθεϊσμού κ.α., όντως υπάρχουν τα πάντα ενί τα πάντα όπως σκεπτόμουνα παιδάκι έξη μ’ επτά ετών και εντεύθεν βεβαίως. Δεν ευρίσκεις άκρα όχι επειδή δεν υπάρχει Θεός αλλά επειδή παναναρχοϋπάρχει ο Τρισευλογημένος δόξασοι Τον!!!! Κύριε Ελέησον την αναξιότητα μας να σ’ εννοήσουμε πλήρως, ποίος δύναται να σε πληρεννοήσει εκτός απ’ Εσένα Τριπροσωπικώς Τον Ίδιον; 

.

Αναθεματισμούς κάνουν κεκρυμμένους ή φανερώς και οι Εβραίοι, Μωμεθανοί και Ελληνοπολυθεϊστές, σημασία έχει αν έχεις δίκαιον και αν πάλαι έχεις δίκαιον αν είσαι δίκαιος άνθρωπος της αγάπης δεν αναθεματίζεις ούτε τον έχων δίκαιον ούτε τον έχων άδικον, ούτε το εχθρόν σου έστω και αν τον πολεμάεις, ούτε το Διάβολον! Ή μήπως και ο αναθεματισμός είναι ένας μαγικός λόγιος ακήρυκτος πόλεμος; Ο Χριστός όταν του έλεγαν ν’ αναθεματίσει ή καταρασθεί ή τιμωρρήσει τους άδικους είπε πως εγώ ήρθα να σώσω τα απολωλόντα πρόβατα και εσείς μου παρακαλάτε να τους χάσω; Ο Χριστός δεν ανήκει σε καμμία θρησκεία αλλά οι δίκαιοι ανήκουν εις την θρησκεία Του. ο αμαρτωλός όπου έχει επίγνωση και εντροπή ή μετάνοια διά την εν παύσει ή εν συνεχεία θρησκεία αμαρτία του είναι Χριστόφιλος, ο αμαρτωλός όπου έχει άλλη αντίληψη ό,τι θρησκεία και αν έχει δεν είναι Χριστόφιλος. Εν τέλει όλες οι θρησκείες θα ενωθούν και υπό του Αντίχριστου θα πορευθούν και όλοι Χριστόφιλοι θα καταδιωχθούν μέχρι εσχάτων εις τις εσχατίες του κόσμου! Οι Χριστόφιλοι θα αναθεματίζοντε από τις θρησκείες, τους ανθρώπους και τους δαίμονες και το μέγεθος του αναθεματισμού θα συμψηφίζεται και υπερπολλαπλασιάζεται δι’ανακαινίσεως ευλογίας εκ Τριαδικού Θεού εις ευλογίαν!!!!

.

Μακάριοι ψυχοσεσωσμένοι οι εκτός οιουνδήποτε δόγματος, παρωπίδας και συσστήματος πανδίκαιοι και πανδικαιαναγνωρίσιμοι. Δεν υπάρχει δρόμος δικαίου όπου δεν οδηγεί εις Τον Θεόν και δεν υπάρχει δρόμος υποκρισίας και αδικίας όπου δεν οδηγεί εις την ψυχοκαταδίκην. 

.

Θα έρθη καιρός όπου ο Θεός θα σε δοκιμάσει έξω από θρησκεία και εντός παντός πειρασμού και λογικής αληθοφάνειας, ήδη το κάνει....

Όταν κάθημερ’ ασχολείσαι με τη γνώση δεν έχεις χρόνον διά την αγάπη και θρησκεία με γνώση χωρίς αγάπη είναι ωσάν φόρεμα χωρίς σώμα και σώμα χωρίς ψυχή, αμάξωμα χωρίς μηχανή και μηχανή χωρίς ευαγές λειτουργικότητα άρα τε ματαιολειτουργικότητα.

.

Η κλίμακα στο όνειρο του Ιακώβ έχει τέσσερα σκαλοπάτια, τα οποία, σύμφωνα με τον μυστικιστή ραβίνο του 17ου αι. Ησαΐα Χόροβιτς, γνωστό ως Σελά (1560-1630), ενσωματώνουν τους τέσσερεις καββαλιστικούς κόσμους. Ουσιαστικά αυτοί οι κόσμοι είναι καταστάσεις ή μοντέλα ύπαρξης. Ο γήινος κόσμος μας, ο ενεργειακός κόσμος της δράσης ή Ασιά διαμορφώθηκε από τρεις υψηλότερες και πνευματικότερες μορφές ύπαρξης, τον κόσμο του σχηματισμού, της διαμόρφωσης Γιετζιρά, τον κόσμο της «δημιουργίας» Μπριά και τον κόσμο της βαθιάς πνευματικής κατανόησης του Ατζιλούτ.
http://www.e-zine.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=228

.

Είναι προφανές ότι τα τέσσερα σκαλοπάτια είναι ο Νόμος της Τετραπιθανότητος ως Υπέρτατος Θεμελιώδης Άκτιστον Νόμος της Μυστικομαθηματικής Υπόστασης του Θείου Κτισμένος Άκτιστως από Τον Τριαδικόν Θεόν ή και ως Ιχώρ Του Τριαδικού Θεού ή και τα Χειρουβείμ και Σεραφείμ, έχουμε αναφερθή και άλλοτε περί του τι είναι επ’ ακριβώς αλλά χρειάζεται ενίοτε η όσον το δυνατόν απλοποίση διά γίνει σταδιακώς κατανοητός ο Τετρακλίμακος/Τετρασκαλόπατος Νόμος.

.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΙΑΣ            

Δημοσιεύτηκε 1 minute ago από τον χρήστη Panayiotis Yerimos

Mar

30

ΥΠΕΡΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΤΟ 4ον ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ ΚΑΙ Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΕΞΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ/ΚΥΠΡΟ!!!!

ΥΠΕΡΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΤΟ 4^ον ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ ΚΑΙ Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΕΞΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ/ΚΥΠΡΟ!!!!

 .

Ακολουθεί το κείμενον του 4^ου Πρωτοκόλλου της Σιών και με πλαγιαστά γράμματα είναι τα σχόλια μου επ’ αυτού. 

.

Τα σχόλια μου κατωτέρω είναι με γυρτά γράμματα υπογεγραμμένα ή μη και τα Πρωτόκολλα ευθειτενή και ανυπογεγραμμένα!*****

.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ∆'

.

ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ: Τα διάφορα στάδια της δημοκρατίας. Η εξωτερική όψις του μασωνισμού. Η ελευθερία καί η πίστις. Ο διεθνής συναγωνισμός του εμπορίου και της βιομηχανίας. Ο ρόλος της κερδοσκοπίας. Η λατρεία του χρυσού.

. 

Πασα δημοκρατία διέρχεται δια διαφόρων σταδίων.

.
Το πρώτον ομοιάζει με τας πρώτας ημέρας της μανίας τυφλού ριπτομένου τήδε κακείσε. Το δεύτερον είναι το της δημαγωγίας, εξ ης γεννάται η αναρχία. Έπειτα έρχεται αναποφεύκτως ο δεσποτισμός· ουχί δεσποτισμός νόμιμος και δεδηλωμένος και επομένως υπεύθυνος, αλλά δεσποτισμός αόρατος και άγνωστος πλην αισθητός· δεσποτισμός ασκούμενος υπό μυστικής οργανώσεως, ήτις ενεργεί μετά πολύ ολιγοτέρας ευσυνειδησίας, καθόσον ενεργεί υπό την σκέπην διαφόρων πρακτόρων, των οποίων η αλλαγή όχι μόνον δεν την βλάπτει, αλλά και την ενισχύει, απαλλάττουσα αυτήν από του να δαπανά τους πόρους της εις το να ανταμείβη μακράς εκδουλεύσεις.

.

Όντως η δημοκρατία είναι δημαγωγία και οχλαγωγία ιδιαιτέρως αν την ελέγχουν ανήθικοι, αδαείς, φανατισμένοι κομματάρχες του προσωπικού ή παρωπιδικού συμφέροντος και μίσους εναντίον των ανταγωνιστών. Πρώμα μας λέγουν πως ριχνόμαστε εις την δημοκρατία ως τυφλοί πράττοντες τα φαύλα, είδε λαθρομετανάστες όπου έχουν απαιτήσεις όπου εις τας χώρα τους ούτε να τολμήσουν κατά διάνοια δυνόντουσαν. Η παρομοία λέγει: «ο κώλος ο αναβράκωτος είδεν τον βρακίν και χέστην». Μετά την δημαγωγία Α. Παπανδρέου (και όλου ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) ήρθε η καταχρεοκοπία (θα το ειδούμε σ’ άλλον Πρωτόκολλον Σιών) και ύστερα ο Δεσποτισμός των Μνημονίων της Εβραϊκής Ευρωπαϊκής Ένωσης με καμπόσους παραπλανητικούς Πρωθυπουργούς από τον Τζιέφρυ Παπανδρέου έως τον Α. Τσίπρα (Εβραίοι όπως και ο Σαμαράς και μασσώνοι οι άλλοι). Έπειτα μας λέγει πως η αλλαγή πρωθυπουργών ωφελεί την μασσωνική επιδίωξη, άρα τε άμα ψηφίσετε Μοτσοτάκη όπως λέγει η κυπριακή παροιμία είναι: «από τα σκατά ως τον κότσιρον (σκατά που είναι κοτσιδομακρουλά ενώ σκατά είναι ο σωρός)» άρα ποία η διαφορά, παρά η χειροτέρευσης! Συνεχίζουν οικονομικώς λέγοντας πως κάθε φορά όπου αλλάσσουν πράκτοροπρωθυπορυγόν/ή προκτοροπρόεδρον πληρώνουν ολιγότερα διότι ο κάθε διεφθαρμένος ματαιόδοξος ιδιοτελής ιδιώτης (idiot αγγλιστί το ιδιώτη, και σημαίνει ηλίθιος επειδή όστις δεν μάχεται διά το σύνολον θα πέσει μαζί με το σύνολον) δέχεται να αναρριχηθεί εις τον κυβερνητικόν θώκον με ολιγότερα εξ’ όσου ο προγενέστερος όπου έχει ήδη επιτελέσει αρκετή εγκληματική ενέργεια και επίσης ιδικόν μου τούτον, τον πήραν είδησην, ενώ ο καινούργιος είναι η προσωποποίηση της αυταπάτης του χαζολαού ότι ο επόμενος είναι καλύτερος ή ίσως να είναι καλύτερως εφαρμόζοντας τον όρον ψευδελπίδα!!!!

.
Τις θα ηδύνατο να ανατρέψη μίαν αόρατον ισχύν; ∆ιότι τοιαύτη είναι η ημετέρα. Η εξωτερική επιφάνεια του μασωνισμού δεν χρησιμεύει παρά εις το να καλύπτη τους σκοπούς μας· το σχέδιον της ενεργείας της αοράτου ισχύος ταύτης και επί πλέον ο τόπος της διαμονής της θα μένωσι πάντοτε άγνωστα εις τον λαόν.

.

Πώς να κτυπήσεις το αόρατον όπου εις το μυαλόν του βλάκα ή αδαή ή εκείνου όπου δεν έχει ή δεν διαθέτει χρόνον να ενημερωθεί παρότι πλούσιος μεταφράζεται ως ανύπαρκτον (αόρατον = ανύπαρκτον). Η εξωτερική επιφάνεια του μασσωνισμού είναι η χαμογελαστή ευγενική βιτρίνα της φιλοσοφικής αναζητήσεως, της ψευδοφιλανθρωπίας και της υποκρισίας της κοινωνικής ευασθητοποιήσεως, πλάνες και φαντάσματα διά τους αφελείς, επιπόλαιους, αδαείς και απρόσεκτους πλούσιους και πτωχούς, μορφωμένους και αγράμματους. Βασικά όσοι δεν καταλάβουν αυτά είναι πολιτικά αμόρφωτοι ό,τι μόρφωση και αν έχουν και όσοι τα καταλάβουν είναι ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΙ διότι η πολιτική μόρφωση προάγει εις την αλήθεια και η αλήθεια εις την κατανόησιν της υπάρξεως Του Θεού! Επίσης η κάλυψη της μασσωνίας έως του 3^ου βαθμού και μετέπειτα ως τινός επιβαθμού είναι διά να λέγουν οι αδαείς ψευδομυημένοι εις την μασσωνία ότι τίποτε κακόν δεν παρατηρείται, αυτοί είναι η κάλυψη της βαθειάς μασσωνίας και συνάμα τους αρωγούν με συνεργασίες, αντιπροσωπείες και άλλες οικονομικές εξυπηρετήσεις ούτως ώστε να είναι υπερευχαριστημένοι και να υποστηρίζουν με ζήλον την «αγαθή» μασσωνική ιδιότητα, ενώ συν τω χρόνω αν δείξουν σημεία ισχυρά ποταπότητος ανελίσσοντε εις την κλίμακα της βαθμικής εγκληματικής οργανώσεως. Σημειώνουμε ότι η διαβάθμιση είναι πολυοριζόντια και πολυκάθετη ούτως ώστε δύο ή περισσότερα μέλη π.χ. του 21^ου βαθμού της μασσωνίας να μην γνωρίζουν τα ίδιας σημασίας μυστικά ή ίδιας σημασίας αλλά διαφορετικής δράσης και προγράμματος, ούτως ώστε να είναι πολυτσακισμένη η γνώση και να μην νοηθεί η υπερμαφιόζικη (υπερσυμμοριακή) κακούργικη διάδραση της μασσωνίας!

.
Και αυτή αύτη η ελευθερία θα ηδύνατο να είναι αβλαβής και να υφίσταται εις το Κράτος χωρίς να παραβλάπτη την ευημερίαν των λαών, εάν εβασίζετο επί των αρχών της εις τον Θεόν πίστεως, της ανθρωπίνης συναδελφώσεως, εκτός της ιδέας της ισότητος της αναιρουμένης υπό των νόμων αυτής ταύτης της δημιουργίας, οίτινες εγκαθίδρυσαν την υποταγήν. Με μίαν τοιαύτην πίστιν ο λαός θα αφήνετο να κυβερνάται οιονεί ενοριακώς και θα εβάδιζε ταπεινός και ήσυχος, καθοδηγούμενος υπό του πνευματικού ποιμένος του, αποδεχόμενος την κατά θεόν διανομήν των αγαθών του κόσμου τούτου. Ιδού διατί είναι αναγκαίον να καταστρέψωμεν την πίστιν, να αποσπάσωμεν από τον νουν των χριστιανών αυτήν ταύτην την αρχήν της θεότητος και του αγίου Πνεύματος δια να υποκαταστήσωμεν εις ταύτα τους υλικούς υπολογισμούς και τας υλικάς ανάγκας.

.

Παραδέχοντε ότι ο θεός τους είναι ο Εωσφόρος (Σκοτοφόρος) αφού πιστεύουν και οι ίδιοι εις την ύπαρξην Του Θεού αλλά δεν εντρέποντε οι δαιμονισμένοι ν’ αποτραβούν τον λαόν εις την Κόλλαση. Καταστρέφουν λέγει την πίστιν των κληρικών ούτως ώστε να αποστασιοποιούντε οι λαϊκοί από τας Εκκλησίας λές και επειδή αμάρτησε ή αποστάτησε ο κληρικός παύει να υπάρχει ο Θεός, χαχαχαχα, και τραγελαφικώς η ψυχή του λαϊκού χάνεται, αφού παραπαίει σε κάθε είδους και κάθε σύνθεση ειδών ασωτίας, ψευδοπιστίας, ψευδολατρείας από την τέχνην έως τα αθλήματα, αιρέσεων, αποκτήνωση, ιδιοτέλεια κ.α.. Ωιμέ Θεέ μου σώσον ημάς τους Χριστιανούς και πάσοις τοις ανθρώποις! Ρητώς λέγουν πως πρέπει να απομακρυνθεί ο Χριστιανός από Τω Αγίω Πνεύματι, άρα τε ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ αλλά το αντιστρατεύοντε ένεκα της διαβολής της ψυχής τους! Επιβεβαιούν Τω Αγίω Πνεύματι με ειλικρίνεια τι άλλο θέλετε να το πιστεύσετε κ’ εσείς όπου με τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης/Εξημέρωσης συμπεριλαμβανομένων και χιλιάδων βιβλίων, ιδεών και πρωτοποριακών θεσμών και προγραμμάτων σας/μας αποστασιοποίησαν! Το λέγει με παρρησία ότι υποκαταστούν την Ζωήν εν Χριστώ Σωτηρίας με υλικούς υπολιγισμούς και απληστίες και υλικάς μάταιας ψυχαπωλαιτικικών αναγκών! Ακόμη να πεισθείτε; Σας το λέγει ο Διάβολος, είναι βέβαιον ποίος τους παρακαταθήκει το πρόγραμμα σε μυστικές στοές και υπόγεια συμβούλια, τα δαιμόνια του Διαβόλου έκτοτε και όταν έφυγαν γαρ από την Παλαιστίνη και υπήγαν εις την Χαζζαρίαν. ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ Ο ΘΕΟΣ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΑΣ ΔΙ’ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΦΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΕΠΙΒΟΛΗΝ ΤΟΥΣ ΚΑΤΗΡΗΜΕΝΟΥΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ!!!!

.
Ίνα δε μη τα πνεύματα των χριστιανών έχουσι τον καιρόν να σκέπτωνται και να εξετάζωσι τα περί εαυτούς, πρέπει να τα περισπώμεν δια των βιομηχανιών και του εμπορίου. Κατ’ αυτόν τον τρόπον όλα τα Έθνη θα επιζητώσι να κερδίζωσι και παλαίοντα έκαστον δια τα ίδια αυτών οφέλη, δεν θα αντιληφθώσι τον κοινόν εχθρόν των. 

.

ΏΠΑ! Τι δεν καταλάβατε και τι δεν είναι αλήθεια; Ότι διανύουμε την ζωήν μας αποκτώντας υλικά αγαθά χάνωντας τας ψυχάς μας και αφήνωντας τας πτωχάς έναντι του Μετασαρκοθάντον Αυτόματου Αψευδούς Άχραντου Δικαστηρίου Δικαιοσύνης; Οι Σιωνισταί εδώ όπως και ανωτέρω συμφωνούν με την Χριστοπαρακαταθήκην και Εντολήν ότι αν μεριμνείς συνεχώς διά τα υλικά ωφέλη θα χάσεις τα ψυχικά ωφέλη αφού τα μεν αντιστρατεύοντε τα δε και το αντίστροφον ως εκ διατάξει του κόσμου τούτου! Θα παλαιέτε έως το τέλος της ζωής σάς διά να χάσετε περισσότερον την ψυχήν σας, τι φρίκη, πλάνη και ψυχοχλευασμόν του σαρκίου μας και του Διαβόλου κατά της ψυχής μας! Εν τέλει, μας λέγει πως ένεκα της εμβύθινσης εντός των υλικών μερίμνων και φροντίδων περνάει ο καιρός και δεν αντιλαμβανόμαστε ούτε ότι χάνουμε τη ψυχή μας αφήνωντας την χρεοκοπημένη ούτε τον ΚΟΙΝΟΝ ΕΧΘΡΟΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ ΉΤΟΙ ΤΟΝ ΣΙΩΝΙΣΤΗΝ ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΚΡΑΤΙΑΣ!!!!!

.

Αλλά δια να δυνηθή τοιουτοτρόπως η ελευθερία να διαλύση και καταστρέψη εντελώς την κοινωνίαν των Χριστιανών, είναι ανάγκη να καταστήσωμεν την κερδοσκοπίαν βάσιν της βιομηχανίας. Ούτως ουδέν εκ των εκ της γης υπό της βιομηχανίας προσποριζομένων θα μένη εις χείρας της, αλλά θα διοχετεύεται εις κερδοσκοπικάς επιχειρήσεις, δηλ. θα πίπτη εις τα ταμεία μας.

.

Τι λέγει εδώ; Πώς το ερμηνεύετε; Φωές φανάριον εστίν! Η ελευθερία εδώ είναι αυτόν όπου μας προσφέρουν ως ελευθερία της αγοράς και δημοκρατία της αγοράς, ενώ ουσιαστικά είναι η ελευθερία του ισχυρότερου και δη πονηρούτερου και συμμορίτου μαζί με την οίαν συμμορία του να καταδολιεύει και κατεξαπατεί τους συνανθρώπους, Σύνεθνους, συγγενείς, φίλους και εχθρούς ως να είναι άπαντες εχθροί του, θυσία εις τον βωμόν του αυτοκέρδους του χρήματος αντί του πραγματοπνευματικού αυτοκέρδους των αυτών ψυχών των! Με γέλια πάντα ακούω την ρήση όταν ο πτωχός ή οικονομικά αδύναμος ζητάει έκπτωση ή καλύτερους ουσιαστικούς όρους: «δεν είμαστε φιλανθρωπικόν ίδρυμαν» αν ήξευραν πόση και τι αμαρτία πίσσας κολλάσεως πράττουσι λέγοντες τοιαύτα λόγια δεν θα τόκαναν! Μετά μας λέγει πως η βιομηχανία θα λάβει με μιαρούς και εμμεσοεξαπατητικούς τρόπους το χρήμα όλον. Π.χ. ο αγρότης χρεώνεται εις την βιομηχανία της Τοκγλυφίας ν’ αγοράσει τρακτέρ και δίδει το από του χρήματος χρέος εις τον κατασκευαστήν δίδει χρήμα εις τον βιομήχανον των καυσίμων και των ψεκαστικών φαρμάκων κ.α. τα οποία χρήματα καταλήγουν εις τας χείρας των Εβραίων επειδή αυτοί έχουσι ή ελέγχουσι τις Τράπεζες, ιδιωτικές και Κεντρικές κάθε χώρας και επειδή αυτοί ελέγχουσι τους βιομήχανους οίτινες εισίν μασσώνοι και καταθέτουν επίσης τα χρήματα τους εις τις Τράπεζες ούτως ώστε να τα χρησιμοποιούν όπως τους καυλώσει οι Ιουδαίοι μασσωνοσιωνισταί! Δηλαδή όλες οι σύραγγες χρήματος οδηγούν εις τας χείρας Σιωνιστών. Διά να μην απογοητεύεστε σας πληροφορώ πως καμμία αξία δεν έχει το χρήμα αν δεν καθαιρούμε τα ήθη και έθιμα της ψυχής και του νου μας, διότι διά να πείσουν τους ανθρώπους ν’ αλλάξουν και να γίνουν όπως αυτοί θέλουν χρηματίζουν πράκτορες πρόσωπα και εταιρείες (συμπεριλαμβανομένων των κομμάτων και φιλανθρωπικών οργανισμών πάσης φύσεως και κύρους, π.χ. ο Ερυθρός Σταυρός; Ο Ο.Η.Ε.; κ.α.). Μην αλλάζετε μυαλά και αλλάζετε τα μυαλά των άλλων και επαναφέρετε τα απολωλόντα άτομα εις τον δρόμον του μισητού τούς Ιέρού Τρίπτυχου: «Θρησκεία, Πατρίδα, Οικογένεια», αλλά δεν υποστηρίζεις την οικογένεια αν δεν υποστηρίζεις την Πατρίδα δηλαδή αν δεν επιδεικνύεις πατριωτική συνειδησιακή αλληλεγγύη, π.χ. αγόρασε ελληνικά και ελληνοκυπριακά προϊόντα έστω και αν είναι ολίγον ακριβότερα διά να επιβιώσει ο Έλληνας, έστω και αν διοχετεύουν συνήθως οι επιχειρηματίες χρήματα τους εις το εξωτερικόν, καλύτερα να τα έχουν Έλληνες εις το εξωτερικόν παρά μη Έλληνες και επίσης έχουν εργασίες οι Έλληνες εις τον τόπον τους όχι εις την αλλοδαπήν αφήνωντας τον τόπον τους να ερημώσει και απροστάτευτον κάνωντας τους εχθρούς να συνογλύφωντε από την όρεξην της ευκαρίας υφαρπαγής της Πατρίδος και ως εκ τούτου καταστροφής της Θρησκείας. Διότι το Τρίπτυχον δεν έχει νόημα αν δεν αγαπούμε την Θρησκεία και Τον Θεόν όπου μας ενώνει. Τι θρήσκος είσαι αν δεν είναι αλληλέγγυος; Τι Πατριώτης είσαι αν δεν είναι αλληλέγγυος; Πώς θα επιβιώσει η Οικογένεια σου σε ήθη και έθιμα πατροπαράδοτα και Θεαληθή αν δεν είσαι αλληλέγγυος με τους ομόθρησκους και ομοπάτριδους σου;  

.
Η ζωηρά πάλη δια την υπεροχήν, αι προσκρούσεις του οικονομικού βίου θα δημιουργήσωσι, και έχουσιν ήδη δημιουργήσει, κοινωνίας απογοητευμένας, ψυχράς και άνευ καρδίας. Αι κοινωνίαι αύται θα έχωσι μίαν απόλυτον απέχθειαν πρός την ανωτέραν πολιτικήν και προς την θρησκείαν. Ο μόνος των οδηγός θα είναι ο υπολογισμός, δηλ. το χρυσίον, πρός ο θα έχουν αληθή λατρείαν, ένεκα των υλικών απολαύσεων, ας δύναται να χορηγή. Τότε αι κατώτεραι τάξεις των Χριστιανών θα μας ακολουθήσωσιν εις την εναντίον της διανοούμενης αυτών τάξεως πάλην μας εις την εξουσίαν (τους συναγωνιστάς μας), όχι δια να κάμωσι καλόν ούτε δια να αποκτήσωσι τον πλούτον, αλλά από μίσος μόνον κατά των προνομιούχων.

.

Να λοιπόν, πώς γεννάται το τέρας του Κομμουνισμού! Από το τέρας του Κεφαλαιοκρατισμού, των ιδιαίτερων προνομοίων και της ανειλικρίνειας των ταγών μας, θρησκευτικών και πολιτικών. Διαφθείρωντας αυτούς παραδιαφθείροντε εις τους ομματούς του λαού και του κοσμάκη τα ιερά και τα όσια της Θρησκείας, της Πατρίδος και της Οικογένειας, είναι ως να έχουμε την καλύτερην παραγωγήν μήλων και εις την βιτρίνα του μαννάβικου να μοστράροντε από τους ανάξιους και διεφθαρμένους ταγούς τα μερικά σαπά μήλα όπου εισίν οι ίδιοι οι εν λόγω ανάξιοι ταγοί! Αυτοδιαφημίζοντε και σαπίζουν συνάμα όλον και περαιτέρω με την πλάνην και την αίρεσιν των περισσότεροι αμόλυντοι φθάνωντας εις το εφήμερον σημείον της επιδημίας της σαθρότητος εν Ελλάδι και εν Κύπρω. Ο μόνος υπολογισμός των θα είναι το χρυσίον δηλαδή το ιδιοτελές κέρδος! Άρα τε διατί να τους ακολουθεί ο σύνεθνος λαός; Και ύστερα αφού μας διεχώρισαν σε «Δεξιούς» και «Αριστερούς» ή ευνοούμενους άδικους και δυσνοούμενους αδικημένους, μας βάζουν ν’ αλληλοκτυπηθούμε με μίσος. Οι αδικημένοι μάχοντε να ρίξουν τους άδικους πλουτοκράτες και θεσοκράτες της χώρας χωρίς να τους εγνοιάζει ουσιαστικώς η Παράδοση της Πατρίδος και η ψυχή και οι προνομοιούχοι διά να βάστάξουν τα προνοόμοια τους και διά να υποστηρίξουν δήθεν τα ιερά και όσια της Πατρίδος και της Θρησκείας. Μα αν ήσουν φιλόπατρος και Φιλόθεος δεν θα άφηνες τον Σύνεθνον σου σε κατάστασιν εκτάκτης δυστυχίας και θα τον συμπεριλάμβανες με την ευ+συνειδησία σου εις την Οικογένειαν σου!

.

Ο Θεός να μας σώσει! Προσεύχεστε να μας συνετίσει και μην είστε αλαζόνες. Μωραίνεται λαός θέλει αυτόν απωλαίσει Θεός λέγει το Ευαγγέλιον, ανωτέρω είδαμε ότι οι Εβραίοι παραδέχοντε Την Ύπαρξη Του Αγίου Πνεύματος αλλά Το καταπολεμούν συγκαταπολεμώντας όσους έχουν την πιθανότητα ένεκα της χριστιανικότητος τους να ταπεινωθούν σε βαθμόν ώστε Αυτόν αν έρθη να εγκατοικήσει εις τας καρδίας των! Άρα τε ιουδαϊκαί καρδίαι κατέχοντε από διαβολοδαιμόνια, προσευχηθείτε και δι’ αυτούς έστω μία φορά ανά έτος αν δεν δύνασθε περισσότερες! Είναι κρίμα και αξιολύπητοι το καταλάβουν άμα φθάσουν εν Κολλάσει! Αλλά διατί να κατοικήσει εν καρδία Τω Αγίω Πνεύματι αφού η καρδία κάποτε θα λοιώσει; Να η απάντηση! Επειδή η καρδία με τους συσστολοδιαστολικούς παλμούς της αποστέλλει μηνύματα κωδικής γλώσσας των πιστεύω της εις το Σύμπαν ολάκερον και είναι μαρτυρία του τί πιστεύει, θέλει, προσδωκεί και επιδιώκει δι’ ιδίαν και δι’ άλλους, καλόν ή κακόν, ουδέτερον ή ανάμεικτον βάσει του Νόμου της Τετραπιθανότητος, η οποία καταχωρείται εις τα Ακασικά/Αχασικά Αρχεία του Άχραντου Μεταθάνατου Διεξεχνιαστικού Δικαιοδικαστηρίου. Να διατί ο Χριστός είπε πώς ό,τι λέγει ο νούς διά στόματος είναι αυτόν όπου υπάρχει εντός της καρδίας! Η πηγή είναι η καρδία και τη βρύση το στόμα και ο νούς! Η καρδία αφελής και φιλάρεσκη του σαρκίου τείνει χωρίς να το γνωρίζει προς την κακία της παναυτής αρεσκείας, ο νούς υπηρετών την ψυχήν πρέπει να κάνει εκστρατεία κατ’ εξακολούθηση ινά αλλάξει την γνώμη της καρδίας, διά της συντριβής και τεταπείνωσης της αυτού πολιτείας, διότι άμα συντριβεί και τεταπεινωθεί νεκρώνοντε αι καύλες της πάσας ευάρεστης προς αυτήν αμαρτίας, μαλακίας και κακοπροαιρέσεως. 

.

Μην κτίζετε πύργους ψυχοτάφου. Μην κτίζετε πύργους χάνωντας χρόνον να ενασχοληθείτε με την ψυχήν και τους πύργους ψυχοσωτηρίας ως αμοιβή μεταθάνατον! Ό,τι και αν κτίσετε εδώ εις την γήν θα χαθεί, είναι μάταιον να πιστεύετε εις την προθανάτου αιωνιότητα της ματαιοδοξία της ανυπαρξίας. Ο υλικός πύργος είναι σαθρός όσον ευσταθής και είναι, δεν προσπερνάει τον χρόνον άρα τε δεν προσπερνάει την αιωνιότητα ούτε εντάσσεται εντός της σωτηρίας της αιωνιότητας. 

.

Είπε ο θείος μου ο Ανδρέας βλέπωντας κάποιους ξενοδόχους να κτίζουν και ανακαινίζουν με φρενίτιδα: «τούτοι ενομίσαν πως επροσπεράσαν Τον Θεόν!». Βεβαίως, δεν σημαίνει πως η οικονομική πρόοδος πρέπει να σταματήσει, αλλά αν βλάπτει την ψυχή δεν είναι μόνον μάταια αλλά και ψυχοβλαπτική. Πρέπει να είμαστε ευφυείς ούτως ώστε η οικονομική πρόοδος να ψυχωφελήσει ημάς και αλλήλους! 

.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΙΑΣ

Δημοσιεύτηκε just now από τον χρήστη Panayiotis Yerimos

Mar

24

Τα φρικαλέα εγκλήματα των Εβραίων κατά του Ελληνισμού... Πρέπει να διαβαστεί με προσοχή!!!

 Στις 29 Μαϊου 1453 κυριεύεται η Κωνσταντινούπολις!

 Ο Αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος Παλαιολόγος πίπτει ηρωϊκώς μαχόμενος. Η άλωση της πόλεως ορίζει το τέλος της Ελληνικής Κοσμοκρατορίας. Οι βάρβαροι Οθωμα­νοί που μπήκαν μέσα, για πολλές μέρες σφάζουν και λεη­λατούν. 
Τίποτε δεν μένει όρθιον.  

Οι εβραίοι δεν κινδυνεύ­ουν καθόλου! 


Απεναντίας ενθουσιασμένοι από την Ελ­ληνική τραγωδία, 
συνεργάζονται με τους Τούρκους και φυσικά κερδοσκοπούν. 


Χαρακτηριστικώς αναφέρω, ότι οι Τούρκοι αιχμαλώτι­σαν 60.000 περίπου νέους Έλληνας και Ελληνίδας, ανά­μεσά τους και μερικούς Λατίνους, τους οποίους πωλούν ως σκλάβους στους εβραίους.


Οι Ιουδαίοι τότε εθησαύρισαν από το δουλεμπόριο που έκαναν. Σχετικώς στην Εγκυ­κλοπαίδεια ΗΛΙΟΣ (τόμος 11ος σελ. 897 λ. «Κωνσταντινούπολις») διαβάζομεν:«Επί τρεις ημέρας (1453, 29-31 Μαΐου) επεκράτησαν σφαγαί, λεηλασίαι, αιχμαλωσίαι και παντός εί­δους άλλαι βιαιοπραγίαι εν τη καταλειφθείση πόλει. Λέγεται ότι τότε περί τας 60 χιλιάδας Ελλήνων και Λατίνων περιήλθαν εις τουρκικήν αιχμαλωσίαν. 

Εξ αυτών πολλοί επωλήθησαν εις Εβραίους, οι οποίοι κατά την Άλωσιν και μετ' αυτήν πολύ επλούτισαν μετερχόμενοι την εμπορίαν των σκλάβων, έχοντες ιδίαν συνοικίαν εις τον Γαλατά και ιδίαν «παλαιάν Εβραϊκή σκάλαν», κειμένην πιθανότατα πλησίον του Βαλούμ-Παζάρ».
 

Η σκοτεινή περίοδος της Τουρκοκρατίας αρχίζει

 
Ο Ελληνισμός υποφέρει όχι μόνο από την τουρκική κατο­χή, αλλά και από τους εβραίους, ιδίως από τους τελευταί­ους. Ναι, μη σας φαίνεται παράξενο. Ο Τούρκος το μόνο που ήθελε ήταν να έχη εδραιωμένη την εξουσία του και να εισπράττη φόρους. Αντίθετα οι εβραίοι μας μισούσαν σαν Έθνος και προσπαθούσαν να μας εξαφανίσουν.

Ο Γ. Ιωάννου («Καθημερινή» 7 Μαρτίου 1976) αν και φιλοεβραίος παρατηρεί σ' άρθρο του ότι:«οι Εβραίοι υπήρξαν υποδειγματικοί υπήκοοι του Πατισάχ. Ευκαιρία δεν έχασαν για να του κάνουν το χατήρι, όταν εμείς σερνόμασταν στης δουλείας τα χώματα».

Αλλά δεν έκαναν μόνο τα χατήρια στους Τούρκους, ήτανε ακόμη εκτός από οικονομικοί καταπιεστές των Ελλήνων και κατάσκοποι. 


Ο Δ. Δανιηλίδης στο βιβλίο του «Η νεοελληνική κοινωνία και οικονομία» (εκδ. «Σαμαρόπουλος» Αθ. 1934, σελ. 215) αναφέρει τον τρόπο με τον οποίον οι εβραίοι κέρδιζαν την εμπιστοσύνη των Σουλτάνων και πως από τον «κύκλο τους αναδειχθήκανε σύμβου­λοι και κατάσκοποι». 


Ο διαβόητος εβραίος Μαυρογόνατος κατέδιδε τους Έλληνες επαναστάτες στις ενετικές αρ­χές, διότι οι εβραίοι θέλανε οι Έλληνες να είναι υπόδουλοι. Δεν τους ενδιέφερε ο κατακτητής. Οι Έλληνες μόνο να είναι σκλάβοι. 


Ο εβραίος Ναζή, επίσης κατατυράννησε τα Ελληνικά νησιά και υπήρξε η αιτία της τουρκικής κατακτήσεως της Κύπρου.

Αλλά ας δούμε, για να δώσω μια εικόνα, τι ήσαν ο Μαυρογόνατος και ο Νάζη ή Ναζή.Για τον πρώτο η «Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός» (έκδ. 1931, τόμος ΙΣΤ, σελ. 786 λ. «Μαυρογόνατος») γρά­φει:«Μαυρογόνατος Δαυίδ Ηλίας. Εβραίος έμπορος διαμένων εν Ρεθύμνη της Κρήτης κατά τα μέσα του ΙΕ αιώνος. Τω 1453 εμήνυσεν εις τας ενετικάς αρχάς τον πρόκριτον Ρεθύμνης Σήφην Βλαστόν, ως μελετώντα επανάστασιν κατά των Ενετών. 


Ο Βλαστός και η σύζυγός του μετά των τέκνων των συλληφθέντες υπό των Ενετών, εθανατώθησαν οικτρώς εν τη φυλακή, ο δε Μαυρογόνατος αμειφθείς γενναίως υπό των Ενετών μετηνάστευσεν εις Ενετίαν μέχρι του 1462, ότε, επανελθών εις Ρεθύμνην εμύνησε τους προκρίτους Ιωάννην και Γεώργιον Γαβαλάδες ως συνωμοτούντες κατά των Ενετών και επέτυχε και τούτων την εξόντωσιν.

Η Ενετική κυβέρνησις αμοίβουσα τας υπηρεσίας του έδωσεν αυτώ 3 χιλιάδες φλωρίων και προσέτι επεδίκασεν αυτώ ετήσιον επιχορήγησιν εκ 500 φλωρίων μεταβιβαζόμενη και εις τους κληρονόμους του, πλέον δε τούτων εχορήγησεων αυτώ και τοις λοιποίς εν Κρήτη εβραίους διάφορα προνόμια...»Όσο για τον δεύτερο στην «Εγκυκλοπαίδεια ΗΛΙΟΣ» (τόμος 14, σελ. 300 λ. «Νάζης») διαβάζομεν:«ΝΑΖΗΣ, δον Ιωσήφ, Διάσημος Εβραίος τραπεζί­της και οικονομικός παράγων της εποχής του, γεν­νηθείς το 1525 εις Πορτογαλίαν. Επεδόθη εις τραπε­ζιτικάς και άλλας επιχειρήσεις εις Βέλγιον, Ιταλίαν και Γαλλίαν και χάρις εις το επιχειρηματικόν του πνεύμα εσχημάτισε τεραστίαν περιουσίαν. 


Κατόρθωσε να προσελκύση την εύνοιαν των διαφόρων βα­σιλικών οίκων της Δύσεως και με την αύξησιν της ι­σχύος και της επιρροής του ήρχισε να καλλιεργή τολμηρά σιωνιστικά σχέδια. Ο Ναζής είχεν εκχριστιανισθή βιαίως, μη δυνάμενος όμως να υποκρίνε­ται τον χριστιανόν, μετέβη και εγκατεστάθη εις Κωνσταντινούπολιν, όπου, ως Ιουδαίος πλέον, χά­ρις εις την φιλίαν του σουλτάνου Σουλεϊμάν Β' απέ­βη ταχέως ο ρυθμιστής της οικονομικής και πολιτικής ζωής της Τουρκίας, ερχόμενος εις απ’ ευθείας επαφήν με τας ευρωπαϊκάς κυβερνήσεις και τους βασιλείς της Δύσεως.

Αφού απέτυχεν εις τας προσπάθειάς του να ιδρύση ιουδαϊκήν εστίαν εις την Παλαιστίνην, έλαβε παρά του σουλ­τάνου ως τιμάριον την Νάξον, Άνδρον, Μήλον και άλλας νήσους του Αιγαίου, με τον τίτλον του δουκός. Κατά το διάστημα της δεκατριετούς ηγεμονίας του ουδέποτε επεσκέφθη τας νήσους του, αλλ' εκυβέρνα αυτός από το μεγα­λοπρεπές δουκικόν παλάτιόν του, του Περάν της Κωνσταντινουπόλεως, όπου έζη με ηγεμονικήν εθιμοτυπίαν, εξερχόμενος πάντοτε συνοδεία ενόπλων. Την τοπικήν διοίκησιν του τιμαρίου του ήσκει ο τοποτηρητής του Φραγκίσκος Κορονέλλος.



Ο Νάζης εμηχανορράφει διαρκώς εις την Κωνσταντινούπολιν κατά της Βενετίας και επέτυχε να εξωθήση τον σουλτάνον εις την κατάκτησιν της Κύπρου. Ο Νάζης, η δύναμις του οποίου είχε μειωθή από του θανάτου του Σελίμ (1574), απέθανε το 1579, το δε δουκάτον του προσηρτήθη εις την Τουρκίαν».Θα συμπληρώσω και μερικά άλλα στοιχεία. Ο εβραίος Νάζης, μετέβαλε το όνομά του και στα έγγραφα της επο­χής αναφέρεται ως Φράνκ Μπέϋ Ογλού!
Όταν απέθανε την θέση του πήρε ένας άλλος εβραίος ονόματι Σολομών Νάθαν Ασκενάζι, που μετονομάσθηκε σε Αλαμάν Ογλού!

 
Το 1985 το Ελληνικό Γενικό Επιτελείο Στρατού κυκλοφόρησε το βιβλίο του ΡΑUL COLES: «Οι Οθωμα­νοί στην Ευρώπη» (έκδ. ΔΕΚ/ΓΕΣ Αρ. 106, σελ. 215,218) όπου διαβάζομεν τα εξής:«Ο Ιωσήφ Νάζι τους συνήντησε εκεί το 1554 και αμέσως απεκάλυψε ότι ανήκε στην ιουδαϊκή πίστη. Κατά τα επόμενα χρόνια έγινε διάσημος ως έμπορος ειδικευμένος στο εμπόριο των κρασιών και ως έμπι­στος διπλωματικός σύμβουλος της οθωμανικής κυ­βερνήσεως και ως γενναιόδωρος προστάτης των ε­βραϊκών φιλολογικών κύκλων της Κωνσταντινουπόλεως και της Θεσσαλονίκης. Τουρκικά έγγραφα της εποχής τον αναφέρουν ως Φρανκ Μπέϋ Ογλού· για τους κατοίκους της Κωνσταντινουπόλεως ήταν απλώς Ο «Μέγας Εβραίος».

 
Μια περίοδος σημαντι­κής επιρροής και ισχύος άρχισε με την ανάρρηση στο θρόνο του φίλου και προστάτου του Σελίμ του II, το 1566. Ο Σελίμ τον ωνόμασε δούκα της Νάξου, ένα τιμάριο που περιλάμβανε μια δωδεκάδα νησιών του Αιγαίου με σημαντική εμπορική και κάποια στρατη­γική σημασία. Δημιούργησε ένα δίκτυ διπλωματι­κών και εμπορικών επαφών στην Πολωνία, στη Μολδαβία και στη Βλαχία. Αργότερα ο Σελίμ του παραχώρησε το μονοπώλιο της εισαγωγής κρασιών στην Κωνσταντινούπολη. Στην αυλή ήταν εξέχον μέλος του φιλοπόλεμου κόμματος, που διατηρούσε την παράδοση του Χαϊρεδίν Βαρβαρόσσα, κηρύσ­σοντας αδιάκοπες εχθροπραξίες εναντίον όλων των καθολικών μεσογειακών δυνάμεων. Απέβλεπε στο θρόνο της Κύπρου, όταν οι οθωμανικές δυνάμεις ει­σέβαλαν στη νήσο το 1570.
 


Η επιρροή του Ιωσήφ Ναζί έπεσε μετά τη σύνα­ψη ειρήνης με τη Βενετία το 1573, και το θάνατο τον Σελίμ, το 1574, οπότε αποτραβήχτηκε σ' ένα βίο, τον οποίο ο βιογράφος του Σέσιλ Ροθ αποκαλεί «χρυσω­μένη αφάνεια», στο παλάτι του στο Μπελβεντέρε, απάνω στο Βόσπορο. Το ρόλο του ως αυλικού, επιχειρηματία και συμβούλου για την εξωτερική πολι­τική ανέλαβε αμέσως ένας άλλος Εβραίος, ένας πρόσφυγας γερμανικής καταγωγής, ο Σολομών Νάθαν Ασκενάζι, ο Αλαμάν Ογλού για τους Τούρ­κους χρονικογράφους».Ο «Μέγας Εβραίος» λοιπόν χάρις στους Τούρκους ηγεμόνευσε στο Αιγαίο και ήθελε τον Θρόνο της Κύπρου!!!



 
Το ιστορικώς βεβαιότατον είναι ότι οι εβραίοι δεν θέλα­νε την Ελληνική Επανάστασι και καταπολεμούσανε με δόλια μέσα, κάθε απόπειρα επαναστάσεως. Προσφιλής τους τακτική ήταν να επισημαίνουν τους επαναστάτες και να τους προδίνουν στις Τουρκικές αρχές. Έτσι αυξάνανε την ευγνωμοσύνη των Τούρκων και εισπράττανε χρηματι­κές αμοιβές.
 


Για να μη μακρυγορώ υπενθυμίζω την περίπτωσι του φλογερού πατριώτου, του Επισκόπου Τρίκκης Διονυσίου, του επονομαζομένου Σκυλοσόφου. Αυτός όταν καθαιρέθηκε για τις επαναστατικές του ενέργειες, εταξίδευσε στην Ευρώπη και συνωμότησε με βασιλείς (Κάρολος Β', Ερ­ρίκος Δ') κατά των Τούρκων.


 
Τελικά μόνος του κατώρθωσε να παρασύρη σ' επανάσταση τους Ηπειρώτες χωρικούς της Πίνδου. Η ενέργεια του Διονυσίου υπήρξε μια υπέρ-τολμηρή πράξη παλληκαριάς. Δεν είχε καμμιά ελπίδα επι­τυχίας κι όμως έγινε. 


Η αξία της από την άποψη της τονώσεως του ηθικού των σκλαβωμένων υπήρξε ανυπολόγι­στος, διότι οι «ραγιάδες» είδαν ότι, αν και άοπλοι μπορούσαν έστω για λίγο, να επιβληθούν. Μετά την καταστο­λή του κινήματος ο Διονύσιος κρύφθηκε, αλλά τον προδώσανε οι εβραίοι. Τα γεγονότα συνοπτικά εξελίχθησαν ως εξής:

«Την νύκταν λοιπόν της 10ης προς την 11ην Σεπτεμβρίου 1611 επί κεφαλής 800 χωρικών αόπλων επί το πλείστον ... επέδραμε κατά των Ιωαννίνων, προέβη εις σφαγάς των εν αυτοίς ανύποπτων Τούρκων και επυρπόλησε το κτίριον του τοπάρχου Οσμάν Πασά.

 
Οι Τούρκοι έ­νοπλοι όντες, αν και κατ' αρχάς κατεθορυθήθησαν τους έ­τρεψαν εις φυγήν και εφόνευσαν πολλούς, όχι μόνον από τους επαναστάτας αλλά και από τους Χριστιανούς κατοί­κους των Ιωαννίνων. Ο Διονύσιος απομείνας μόνος κα­τέφυγε εις το κάτωθεν του ναού του Αγίου Ιωάννου σπήλαιον. Και σήμερον «τρύπα του σκυλοσόφου» καλούμενον ίνα κρυβή. Τη προδοσία όμως των εβραίων το χρονικόν αναγράφει και η παράδοσις διασώζει συλληφθείς εξεδάρει ζων, το δε δέρμα του «γεμίσαντες άχυρον το περιέφε­ραν από πόλιν εις πόλιν και τέλος εις αυτήν την Κωνσταντινούπολιν...» (Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «ΠΥΡΣΟΣ» τόμος Θ', σελ. 406 λ. «Διονύσιος ο σκυλόσοφος»). 


Μετά την καταστολή της επαναστάσεως του Διονυσίου οι εβραίοι προδώσανε ή κατηγορήσανε πολλούς ιερείς που βρήκαν βασανιστικό θάνατο. Τραγική ήταν η περίπτωση του Αρχιεπισκόπου Φαναριού και Νεοχωρίου Ιερομάρτυρος Σεραφείμ. Του έκοψαν την μύτη «εσουβλίσθη και μετά ταύτα απεκόπη η κεφαλή αυτού υπό των δημίων» («Λεξικόν των Νεομαρτύρων», «εκκλησιαστικοί εκδό­σεις» Άθ. 1972, τόμος 3ος, σελ. 450).

 
Διαφορετικός από τον Διονύσιο ήταν ο Κοσμάς ο Αιτωλός (1714-1779) ο οποίος προετοίμαζε την επανάστασιν δια της παιδείας των Ελλήνων. Οι εβραίοι που παρακολουθούσανε την δράση του, που ίδρυε παντού σχολεία ανη­συχούσαν. Ο ίδιος δε ο Κοσμάς, ο οποίος εγνώριζε το ποιόν των Ιουδαίων «παρήνει τους Χριστιανούς να απέχωσι πάσης κοινωνίας και συναλλαγής προς τους Ιου­δαίους» (Σπ. Αραβαντινός: «Ιστορία Αλή Πασά» έκδ. «Πυρρός» τόμος 1ος Αθ. 1895 σελ. 30). Μετά πολλά και «ένεκα διαβολών ισραηλιτών» (ενθ. ανωτ.) οι Τούρκοι (Κουρτ Πασάς) αφού πληρωθήκανε από τους εβραίους εθανάτωσαν τον Κοσμά. Το ότι οι Τούρκοι δεν επιθυμού­σαν τον φόνο του Ιεράρχου φαίνεται κι από την αντίδραση του Αλή Πασά, ο οποίος αγανάκτησε όταν επληροφορήθη ότι σκοτώσανε τον Κοσμά και έκτισε Εκκλησία εις μνήμη του, ακριβώς όπου τον απαγχονίσανε.
 


Ο Κοσμάς στις 2 Μαρτίου 1779 τελείωνε επιστολή, προς τον αδελφόν του Χρύσανθο με τα ακόλουθα λόγια:«Δέκα χιλιάδες Χριστιανοί με αγαπώσι και ένας με μι­σεί. Χίλιοι Τούρκοι με αγαπώσι και ένας όχι τόσον. Χιλιάδες εβραίοι θέλουν τον θάνατον μου και ένας όχι.

 
Ο σος αδελφός Κοσμάς ιερομόναχος»(Χ. Κοντού: «Εφημ. των φιλομαθών» τομ. ΙΕ, 1867, σελ. 1413 και εις Φ. Μιχαλόπουλο: «Κοσμάς ο Αιτωλός» σελ. 110).Στη βιογραφία του, που προανάφερα διαβάζετε συχνά φράσεις, όπως «οι εβραίοι τον έβλεπαν μ' εχθρότητα και μίσος» (σελ. 86), «ο φανατισμός και το μίσος των εβραίων» (σελ. 103).

 
Αλλά κι ο Κοσμάς δεν υποχώρησε. Στα κηρύγματά του υπήρξε κεραυνός εναντίον των Ιου­δαίων»«Τώρα έχω μάτια να βλέπω τον Εβραίον. Ένας άν­θρωπος να με υβρίζη, να φονεύση τον πατέρα μου, τη μητέρα μου, τον αδελφόν μου και ύστερα το μάτι να μου βγάλη, έχω χρέος ωσάν χριστιανός να τον συγχωρήσω. Το να υβρίζει όμως τον Χριστόν μου και την Παναγίαν μου δεν θέλω να τον βλέπω. Και η ευγένειά σας πως σας βαστά η καρδιά να κάνετε πραγματείας με τους Εβραίους; Εκείνος, όπου συναναστρέφεται με τους Εβραίους, αγοράζει και πωλεί, τι φανερώνει; Φανερώνει και λέει πως καλά έκα­μαν οι Εβραίοι και εθανάτωσαν τους προφήτας και όλους τους καλούς. Καλά έκαμαν και κάμουν να υ­βρίζουν τον Χριστόν μας και την Παναγίαν μας. Κα­λά κάνουν και μας μαγαρίζουν. Λοιπόν μην αγοράζε­τε τίποτε από αυτούς. Ταύτα διατί σας τα είπα χρι­στιανοί μου; Όχι δια να φονεύετε τους Εβραίους και να τους κατατρέχετε, αλλά να τους κλαίετε». («Διδαχαί Κοσμά» έκδ. «Αποστολιά» 1897 σελ. 63).

 
Τελικά «οι εβραίοι επήγαν εις τον Κουρτ-Πασάν και του έδωσαν πολλά πουγγιά για να τον θανατώση» («Βίος Κοσμά» Βενετία 1814, σελ. 28). Συγκεκριμένα οι Ιουδαίοι πλήρωσαν τον Τούρκο δολοφόνο με 20.000 γρόσια. Το πτώμα του απαγχονισθέντος Αγίου ρίξανε σ' ένα ποτάμι με μια πέτρα δεμένη στο λαιμό, όπως αργότερα κάνανε στον πατριάρχη Γρηγόριο Ε'. Ένας ευσεβής Έλλην το ανέσυρε και τον θάψανε στον νάρθηκα της εκκλησίας τις Θεοτόκου στο χωριό Καλικόντασι.Τα χρόνια της δουλείας των Ελλήνων οι εβραίοι θριαμ­βεύουν και φυσικά θησαυρίζουν.

 
Μαζεύονταν γύρω από τους ισχυρούς Πασάδες και με γλοιώδες κολακείες εξα­σφάλιζαν την εύνοιά τους. Όποιο βιβλίο ιστορίας διαβά­σετε για Τούρκους θα συναντήσετε δίπλα τους και τους ε­βραίους. «Εβραϊκές οικογένειες, είχαν από πολύ καιρό ασπασθεί το Ισλάμ και κατείχαν την εποχή του Σουλτάνου υψηλές θέσεις...» γράφει ο καθηγητής Πανεπιστημίου Φ. Βέμπερ στην εργασία του «Ο επιτήδειος ουδέτερος» (έκδ. Γ.Ε.Σ. Άθ. 1985 σελ. 50). Βέβαια αν και παρίσταναν τον μουσουλμάνο, οι εβραίοι παρέμεναν πάντοτε εβραίοι. Χάριν του κέρδους προσεποιούντο ότι αλλαξοπίστησαν.

 
Ο Αραβαντινός στην «Ιστορία του Αλή Πασά» συχνά μνημονεύει τους Ιουδαίους που τον περιτριγύριζαν π.χ. «Μωσάκης ο Εβραίος (τόμος Β, σελ. 472 όπ. 4) «Ραφαήλ Κοέν» (τόμος Β, σελ. 367) μάλιστα αυτός έπαιξε χαρτιά με τον Αλή έχασε και δεν είχε να τον πλήρωση! Ο ιστορικός αναφέρει επίσης (τόμος Β, σελ. 375, υπ. Ι) και για τον ερωτικό δεσμό μιας Οθωμανίδος μ' έναν Έλληνα και απο­καλύπτει τον παραδοσιακό χαρακτήρα του εβραίου, ο οποίος πρώτα τους διευκόλυνε και κατόπιν τους πρόδωσε με συνέπεια να συλληφθούν και να θανατωθούν με λιθοβο­λισμό: «Αι συνεντεύξεις των δύο εραστών διηυκολύνοντο υπότινος Εβραίου όστις, άξιος όντως απόγονος του Ισκαριώτου πρόδωσεν αυτούς».Οι Τούρκοι ούτε ήσαν, ούτε είναι τόσο αφελείς όσο τους νομίζουν.

 
Άλλως τε η Οθωμανική αυτοκρατορία δεν μπορεί να θεωρηθή έργον αφελών. Συμφωνώ απόλυτα ότι με τον πολιτισμό δεν έχουν σχέσιν, αλλά κουτοί δεν είναι. Ξέρανε λοιπόν ότι οι εβραίοι υποκρίνονται, αλλά τους εχρειάζοντο, διότι τους μετεχειρίζοντο. Αναγνωρίζω προς τιμήν των Τούρκων, ότι επανειλημμένα διέσωσαν Έλλη­νες από το εβραϊκό μίσος, όπως και μερικές φορές δεν αντέχανε τον εβραϊσμό και ξεσπάθωναν εναντίον του.

 
Πολ­λές φορές, ιδίως οι Γενίτσαροι, λεηλατούσαν τα εβραϊκά καταστήματα.Η κήρυξη της επαναστάσεως του 1821 αποδεικνύει πλέον και στον κακοπροαίρετα δύσπιστο την στάσι των εβραίων έναντι των Ελλήνων. Τώρα πια οι εβραίοι δεν εί­ναι κατάσκοποι, φοροεισπράκτορες, προδότες, δολοφό­νοι, όπως ήταν πριν. Τώρα δρουν ομαδικά σαν εβραίοι και σφάζουν τους Έλληνες. Για το ολοκαύτωμα των Ελλή­νων από τους εβραίους το 1821 δυστυχώς δεν γραφήκανε βιβλία. Ότι γνωρίζουμε το ξέρουμε από τα αξιόπιστα απομνημονεύματα των αγωνιστών του 1821. Τα παιδιά μας στο σχολείο μαθαίνουν για τις σφαγές, που διέπραξαν οι Τούρκοι.

 
Για τα εγκλήματα των εβραίων δεν τους λέγουν τίποτε. Παραδείγματος χάριν, από τα απομνημονεύματα του Λ. Κουτσονίκα («Άπομν. αγωνιστών 1821» τόμος 6ος σελ. 91) μαθαίνουμε για την εισβολή των εβραίων στη Νάουσα:«οι δε θρασύδειλοι εχθροί του Χριστιανισμού Ιου­δαίοι της Θεσσαλονίκης τρέχοντες, αυθορμήτως εγένοντο δήμιοι, σφάζοντες ως ζώα τους ανθρώπους. Φρίκη κατελάμβανε πάσαν ψυχήν ζώσαν δια τας τρομερωτάτας ανοσιουργίας αυτών, και εν τούτοις ουδεμία των βαρβάρων εκείνων ψυχών ελάμβανε το ελάχιστον αίσθημα οίκτου».



Επί του αυτού θέματος διαβάζομεν αλλού (Χ. Στασινόπουλου: «Λεξικό Ελληνικής Επαναστάσεως 1821» τόμος Β, σελ. 65, λ. «Εβραίοι») ότι:«Κατά την καταστροφή της Νάουσας, τον Απρίλιο του 1822, από τον Αβδούλ Αμπούδ, εξακόσιοι Ε­βραίοι, που ακολουθούσαν το ασκέρι του αιμοβόρου Τούρκου πασά, αποτελέσανε πραγματικό σώμα δη­μίων και βασανιστών. Απερίγραπτα είναι τα όσα έ­καναν στον άμαχο πληθυσμό της μαρτυρικής αυτής πόλεως».

 
Μια περιοχή της Ελλάδος που είχε επισύρει το έξαλλο μίσος των εβραίων ήταν η ηρωϊκή Χίος. Είναι ιστορικώς βέβαιον, ότι οι Ιουδαίοι προκαλέσανε την καταστροφή της από τους Τούρκους για να λεηλατήσουν τον πλούτο των πολυαρίθμων Χιακών εργαστηρίων.

 
Επί πλέον συμ­μετείχαν και οι ίδιοι με τον φρικτότερο τρόπο στις σφαγές. Ο αγωνιστής του 1821, γραμματεύς του Κανάρη και μετέπειτα βουλευτής Σύρου Ανδρέας Μάμουκας (1801-1884) έχει περιγράψει σαν αυτόπτης μάρτυς τα αιμοσταγή εβραϊκά εγκλήματα.

 
Η μανία των εβραίων κατά των Ελλήνων βεβαιώνει «ήτο απερίγραπτος» παρακάτω λέγει, ότι δεν μπορεί να εκ­φράση τον τρόπο με τον οποίο οι Ιουδαίοι μετεχειρίζονται τα νεκρά σώματα των Ελλήνων. Αξιοσημείωτον είναι ότι αποκαλεί τους εβραίους «μεμισημένον γένος εις όλον τον κόσμον» και κατόπιν αναφέρει ότι οι εβραίοι δεν συνεκινούντο προ των γυμνών κρεμασμένων Ελλήνων, αλ­λά τους κατεκομμάτιαζαν ως κρέας εν μακέλλω» (σφαγείον).

 
Η περιγραφή είναι πραγματικά ανατριχιαστική και μπορείτε να την διαβάσετε στο «Χιακόν Αρχείον» που επεμελήθη ο Ιω. Βλαχογιάννης (τόμος 1ος, έκδ. «Αρ­χείων της Νεωτέρας Ελληνικής Ιστορίας» Αθήναι 1924, σελ. 314-315).

 
Οι σύγχρονοι «ιστορι­κοί» παραλείπουν να αναφέρουν ότι μαζί με τους Τούρ­κους έφθασαν στην Χίον εβραίοι από την Σμύρνη και από άλλα μέρη ένοπλοι, για να συμβάλουν στο ολοκαύτωμα των Χίων. 


Ο Μάμουκας που έζησε τα γεγονότα (ηχμαλωτίσθη και εδραπέτευσε) καταγγέλλει τους εβραίους, το «Χριστιανόμαχον τούτο έθνος» που με «άσπονδον μίσος» ώρμησε στην Χίον δια να «κουρσεύση και να λεηλατήση και να καταστρέψη ότι δυνηθή...»! (ενθ. ανωτ. σελ. 307).


Πιστεύω ότι κάθε Έλλην οφείλει, να γνωρίζη λεπτομε­ρώς την τραγωδία του Εθνομάρτυρα Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε' όπου οι εβραίοι δείξανε τα πραγματικά τους αισθήματα, προς τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.

 
Η εγκυκλοπαίδεια ΗΛΙΟΣ (τόμος σελ. 676, λ. «Γρηγόριος») διεκτραγωδεί τα γεγονότα ως εξής:

«Αποβιβασθείς εγονυπέτυσε και αφού προσηυχήθη έτεινε τον τράχηλον εις τον δήμιον, νομίζων ότι εκεί έμελλε ν' αποκεφαλισθή. Αλλά δια λακτι­σμάτων και ύβρεων εξηναγκάσθη να σηκωθή οδηγη­θείς εις παρακείμενον καφενείον, όπου ανέμενε περί την ημίσειαν ώραν μέχρις ου ο δήμιος μεταβή εις ανεύρεσιν σχοινιού. 


Μετά ταύτα υποβασταζόμενος υπό Τούρκων στρατιωτών, ο γέρων πρωθιεράρχης ωδηγήθη υπό τους αγροίκους προπηλακισμούς Τούρκων και Εβραίων προς την μεσημβρινήν πύλην των Πατριαρχείων, εκ της οποίας εδέθη η αγχό­νη. Ο πατριάρχης παρηκολούθει όλην αυτήν την διαδικασίαν προσευχόμενος.

 
Ακολούθησε ο δή­μιος, αφού του αφήρεσε το εγκόλπιον, το εξωτερικόν ράσον, το κομβολόγιον και ό,τι εύρεν επ' αυτού, διέταξε ρωμαλέον αχθοφόρον να τον σήκωση επί των ώμων του, ο ίδιος δε αναβάς επί κλίμακας περιέ­βαλε τον τράχηλον του πατριάρχου δια βρόχου και αφήκεν αυτόν μετέωρον. 


Μετ' ολίγας στιγμάς περί την 3ην μ.μ. παρέδιδε το πνεύμα ο εθνομάρτυς πατριάρχης, άγων το 76ον έτος της ηλικίας του.

 
Οι παριστάμενοι Τούρκοι και Εβραίοι ελιθοβόλουν το αιωρούμενον λείψανον προ του οποίου διήλθαν όχι μόνον ο μέγας βεζύρης αλλά και ο ίδιος ο σουλτάνος Μαχμούτ, κατά διαταγήν του οποίου το λείψανον έμεινεν εκεί επί τρεις ημέρας κρεμάμενον και φέρον επί του στήθους το φιρμάνιον περί της εις θάνατον καταδίκης. 


Κατά το φιρμάνιον αυτό ο πατριάρχης Γρηγόριος εθεωρήθη καθ' όλα τα φαινόμενα συμμέτοχος της Επαναστάσεως, διότι κατήγετο εκ Πελοποννήσου, όπου αυτή εξερράγη».


Ταυτοχρόνως ο σουλτάνος διέτασσε τον φόνον και άλλων αρχιερέων, των οποίων υπωπτεύετο την δράσιν. 


Ο διαδεχθείς τον Γρηγόριον εις τον οικουμενικόν θρόνον Ευγένιος εις μάτην προσεπάθησε να εξαγοράση και θάψη το λείψανον του εθνομάρτυ­ρας.

 
Την 13 Απριλίου το λείψανον παρεδίδετο αντί 800 γροσίων εις Εβραίους, οι οποίοι χαιρεκακούντες έσυρον αυτό δια των οδών της Κωνσταντινουπόλεως μέχρι της παραλίας του Κερατίου κόλπου, όπου το έρριψαν εις την θάλασσαν αφού του προσέδεσαν ογκώδη λίθον. Αποκοπέντος όμως του κρατούντος τον λίθον σχοινιού, το λείψανον επέπλευσε και γενόμενον αντιληπτόν υπό του Κεφαλλήνος Μαρίνου Σκλάβου, πλοιάρχου του υπό ρωσσικήν σημαίαν πλοίου «Άγιος Νικόλαος», ανεσύρθη την 16ην Α­πριλίου».

 
Η τραγωδία έκλεισε με την επονείδιστη εβραϊκή πράξη της αγοράς του πτώματος του Πατριάρχου. 

Σημειώστε ότι για το ανοσιούργημα συνεστήθη εικοσαμελής εβραϊκή επιτροπή! η οποία κατώρθωσε να πάρη αυτή το πτώμα του Πατριάρχου κι όχι ο Πατριάρχης Ευγένιος, που πλήρωσε για να το θάψη.


Η ίδια τύχη περίμενε τον Αρχιεπίσκοπο Αίμου Κύριλλον, τον Αρχιεπίσκοπον Εφέσσου Ευγένιον, τον Αρχιεπίσκοπον Ανδριανουπόλεως Δωρόθεον, εκατόν ογδοήκοντα πέντε εξάρχους και ηγουμένους και άγνωστος αριθ­μός ιερέων εδολοφονήθησαν, εξ αίτιας των εβραίων.


Και ενώ όλες οι ιστορίες περιγράφουν το φρικιαστικό τέλος του Πατριάρχου επαναλαμβάνω ότι μόνο στα Ελλη­νικά σχολεία δεν διδάσκεται η αλήθεια.

 
Για παράδειγμα στην «Ελληνική Ιστορία των νεωτέρων χρόνων» (έκδ. «Οργανισμού Εκδόσεως Σχολικών βιβλίων» της ΣΤ' δημοτικού, σελ. 69) «ιστορικοί συγγραφείς» Ν. Διαμαντόπουλου και Α. Κυριαζόπουλου, χωρίς ντροπή αποσιωπούν τελείως τον ρόλο των εβραίων. 
Γιατί; 


Παρακάτω στο ίδιο κεφάλαιο γράφουν ότι «η λαϊκή μούσα θρηνώντας το θά­νατο του Πατριάρχη μοιρολογάει» και παραθέτουν το λαϊ­κό μοιρολόϊ με τους στίχους «Εκεί που ελειτούργαε κι ευλόγαε το γένος - πλακώνουν οι Γενίτσαροι και οι Οβρηοί αντάμα»!

Οι ιστορικοί και η λαϊκή μούσα μιλούν για «Οβρηούς», αλλά τα σχολικά βιβλία τους έχουν δώσει συγχωροχάρτι. Γιατί;

 
Αναρίθμητοι ήσαν οι Ιεράρχες της Ορθοδοξίας για τον φόνο των οποίων ευθύνονται οι Ιουδαίοι. Επώνυμοι και ανώνυμοι Έλληνες ιερείς σκοτώθηκαν από τους εβραίους, με βασανιστήρια φριχτά.

 
Ακόμη και επί Βυζαντινής Αυτοκρατορίας οι Ιουδαίοι όταν τους δινότανε η ευκαι­ρία σφάζανε τους ιερείς μας και κατόπιν που οι Αυτοκρά­τορες τους τιμωρούσαν παρεπονούντο, ότι τάχα τους κα­ταδιώκουν. Φέρνω για παράδειγμα τον Πατριάρχη Αντι­οχείας Αναστάσιον (609). Οι εβραίοι τον έπιασαν και α­κούστε τι του έκαναν, όπως το περιγράφει η Εγκυκλο­παίδεια ΗΛΙΟΣ (τόμος 2ος, σελ. 720, λ. «Αναστάσιος»):«απέκοψαν πρώτον τα απόκρυφα μέλη του και αφού τα έ­θεσαν εις το στόμα του τον κατέκαυσαν ζώντα ακόμη»!!!

Δημοσιεύτηκε 2 minutes ago από τον χρήστη Panayiotis Yerimos