Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2019

Η Ελληνική Γλώσσα είναι η αρχαιότερη στον κόσμο

slide 41

Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις είναι από την Ελληνική γλώσσα.

Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σε αυτήν δεν υπάρχουν όρια. (Μπιλ Γκέιτς).Η Ελληνική και η Κινέζικη… είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη.

Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από την μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική. (Francisco Adrados, γλωσσολόγος).

Tο πρώτο μεγάλο πλήγμα που δέχθηκε η Ελληνική γλώσσα ήταν η μεταρρύθμιση του 1976 με την κατάργηση των αρχαίων Ελληνικών και η δια νόμου καθιέρωση της Δημοτικής και του μονοτονικού, που σήμερα κατάντησε ατονικό.

Έτερο μεγάλο πλήγμα είναι ότι η οικογένεια και κυρίως ο δάσκαλος αντικαταστάθηκαν από την τηλεόραση, που ασκεί ολέθρια επίδραση όχι μόνο στην γλώσσα, αλλά και στον χαρακτήρα και στο ήθος. (Αντώνης Κουνάδης, ακαδημαϊκός)

Το CNN σε συνεργασία με την εταιρεία υπολογιστών apple ετοίμασαν ένα εύκολο πρόγραμμα εκμάθησης ελληνικών προς τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους των ΗΠΑ. Το σκεπτικό αυτής της πρωτοβουλίας ήταν ότι η ελληνική εντείνει το ορθολογικό πνεύμα, ξύνει το επιχειρηματικό πνεύμα και προτρέπει τους πολίτες προς την δημιουργικότητα.

Μετρώντας τις διαφορετικές λέξεις που έχει η κάθε γλώσσα βλέπουμε ότι όλες έχουν από αρκετές χιλιάδες, άρα είναι αδύνατο να υπάρξει γραφή που να έχει τόσα γράμματα όσες και οι λέξεις μιας γλώσσας, γιατί κανένας δε θα θυμόταν τόσα πολλά σύμβολα.

Το ίδιο ισχύει και με τις διαφορετικές συλλαβές των λέξεων (π.χ. τις: α, αβ, βα, βρα, βε, ου. ) που έχει η κάθε γλώσσα.

Μετρώντας επίσης τους διαφορετικούς φθόγγους των λέξεων (τους: α, β, γ.) που έχει η κάθε γλώσσα βλέπουμε ότι αυτοί είναι σχετικά λίγοι, είναι μόλις 20, δηλαδή οι εξής: α, ε, ο, ου, ι, κ, γ, χ, τ, δ, θ, π, β, φ, μ, ν, λ, ρ, σ, ζ , όμως, αν καταγράφουμε τις λέξεις μόνο ως έχουν φθογγικά, δε διακρίνονται οι ομόηχες, π.χ.: «τίχι» = τείχη, τοίχοι, τύχη, τύχει, «καλί» = καλοί & καλή & καλεί.

Επομένως, δεν είναι δυνατό να υπάρξει γραφή που να έχει τόσα γράμματα όσοι και οι διαφορετικοί φθόγγοι των λέξεων.

Προ αυτού του προβλήματος οι άνθρωποι κατάφυγαν σε διάφορα τεχνάσματα, για να επιτύχουν την καταγραφή του προφορικού λόγου, κυριότερα των οποίων είναι το αιγυπτιακό και το ελληνικό.

Το τέχνασμα που επινόησαν οι αρχαίοι Έλληνες προκειμένου να καταφέρουν να καταγράφουν φωνητικά τις λέξεις, ήταν η χρησιμοποίηση από τη μια τόσων γραμμάτων όσοι και οι φθόγγοι των λέξεων, φωνηέντων και συμφώνων, δηλαδή των γραμμάτων: Α(α), Β(β), Γ(γ). και από την άλλη κάποιων ομόφωνων γραμμάτων, δηλαδή των: Ω(ο) & Ο(ο), Η(η) & Υ(υ) & Ι(ι) με τα οποία, βάσει κανόνων, αφενός υποδείχνεται η ετυμολογία (= το μέρος λόγου ή ο τύπος κ.τ.λ.), άρα το ακριβές νόημα των λέξεων και αφετέρου διακρίνονται οι ομόηχες λέξεις, πρβ π.χ.: τύχη & τείχη & τύχει & τοίχοι, λίπη & λείπει & λύπη.

Παράβαλε π.χ. ότι στην ελληνική γραφή έχει κανονιστεί να γράφουμε το τελευταίο φωνήεν των ρημάτων με τα γράμματα – ω, ει και των πτωτικών με τα – ο,ι,η, ώστε να διακρίνονται οι ομόηχοι τύποι: καλώ & καλό, καλεί & καλή, σύκο & σήκω, φιλί & φυλή, φιλώ & φύλο.

Παράβαλε ομοίως ότι στην ελληνική γραφή έχει κανονιστεί να γράφουμε τα κύρια ονόματα με κεφαλαίο γράμμα και τα κοινά με μικρό, για διάκριση των ομόφωνων λέξεων: νίκη & Νίκη, αγαθή & Αγαθή.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Τα Ελληνικά είναι η μόνη γλώσσα στον κόσμο που ομιλείται και γράφεται συνεχώς επί 4.000 τουλάχιστον συναπτά έτη, καθώς ο Arthur Evans διέκρινε τρεις φάσεις στην ιστορία της Μινωικής γραφής, εκ των οποίων η πρώτη από το 2000 π.Χ. ώς το 1650 π.Χ.

Μπορεί κάποιος να διαφωνήσει και να πει ότι τα Αρχαία και τα Νέα Ελληνικά είναι διαφορετικές γλώσσες, αλλά κάτι τέτοιο φυσικά και είναι τελείως αναληθές.

Ο ίδιος ο Οδυσσέας Ελύτης είπε «Εγώ δεν ξέρω να υπάρχει παρά μία γλώσσα, η ενιαία Ελληνική γλώσσα. Το να λέει ο Έλληνας ποιητής, ακόμα και σήμερα, ο ουρανός, η θάλασσα, ο ήλιος, η σελήνη, ο άνεμος, όπως το έλεγαν η Σαπφώ και ο Αρχίλοχος, δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι πολύ σπουδαίο. Επικοινωνούμε κάθε στιγμή μιλώντας με τις ρίζες που βρίσκονται εκεί. Στα Αρχαία».

Ο μεγάλος διδάσκαλος του γένους Αδαμάντιος Κοραής είχε πει: «Όποιος χωρίς την γνώση της Αρχαίας επιχειρεί να μελετήσει και να ερμηνεύσει την Νέαν, ή απατάται ή απατά».
Παρ’ ότι πέρασαν χιλιάδες χρόνια, όλες οι Ομηρικές λέξεις έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα. Μπορεί να μην διατηρήθηκαν ατόφιες, άλλα έχουν μείνει στην γλώσσα μας μέσω των παραγώγων τους.
Μπορεί να λέμε νερό αντί για ύδωρ αλλά λέμε υδροφόρα, υδραγωγείο και αφυδάτωση. Μπορεί να μην χρησιμοποιούμε το ρήμα δέρκομαι (βλέπω) αλλά χρησιμοποιούμε την λέξη οξυδερκής. Μπορεί να μην χρησιμοποιούμε την λέξη αυδή (φωνή) αλλά παρ’ όλα αυτά λέμε άναυδος και απηύδησα.

Επίσης, σήμερα δεν λέμε λωπούς τα ρούχα, αλλά λέμε την λέξη «λωποδύτης» που σημαίνει «αυτός που βυθίζει (δύει) το χέρι του μέσα στο ρούχο σου (λωπή) για να σε κλέψει».

Η Γραμμική Β’ είναι και αυτή καθαρά Ελληνική, γνήσιος πρόγονος της Αρχαίας Ελληνικής. Άγγλος αρχιτέκτονας Μάικλ Βέντρις, αποκρυπτογράφησε βάση κάποιων ευρημάτων την γραφή αυτή και απέδειξε την Ελληνικότητά της. Μέχρι τότε φυσικά όλοι αγνοούσαν πεισματικά έστω και το ενδεχόμενο να ήταν Ελληνική.

Το γεγονός αυτό έχει τεράστια σημασία καθώς πάει τα Ελληνικά αρκετούς αιώνες ακόμα πιο πίσω στα βάθη της ιστορίας. Αυτή η γραφή σίγουρα ξενίζει, καθώς τα σύμβολα που χρησιμοποιεί είναι πολύ διαφορετικά από το σημερινό Αλφάβητο.

Παρ’ όλα αυτά, η προφορά είναι παραπλήσια, ακόμα και με τα Νέα Ελληνικά. Για παράδειγμα η λέξη «TOKOSOTA» σημαίνει «Τοξότα» (κλητική). Είναι γνωστό ότι «κ» και σ» στα Ελληνικά μας κάνει «ξ» και με μια απλή επιμεριστική ιδιότητα όπως κάνουμε και στα μαθηματικά βλέπουμε ότι η λέξη αυτή εδώ και τόσες χιλιετίες δεν άλλαξε καθόλου.

Ακόμα πιο κοντά στην Νεοελληνική, ο «άνεμος», που στην Γραμμική Β’ γράφεται «ANEMO», καθώς και «ράπτης», «έρημος» και «τέμενος» που είναι αντίστοιχα στην Γραμμική Β’ «RAPTE», «EREMO», «TEMENO», και πολλά άλλα παραδείγματα.

Υπολογίζοντας όμως έστω και με τις συμβατικές χρονολογίες, οι οποίες τοποθετούν τον Όμηρο γύρω στο 1.000 π.Χ., έχουμε το δικαίωμα να ρωτήσουμε: Πόσες χιλιετίες χρειάστηκε η γλώσσα μας από την εποχή που οι άνθρωποι των σπηλαίων του Ελληνικού χώρου την πρωτοάρθρωσαν με μονοσύλλαβους φθόγγους μέχρι να φτάσει στην εκπληκτική τελειότητα της Ομηρικής επικής διαλέκτου, με λέξεις όπως «ροδοδάκτυλος», λευκώλενος», «ωκύμορος», κτλ;

Ο Πλούταρχος στο «Περί Σωκράτους δαιμονίου» μας πληροφορεί ότι ο Αγησίλαος ανακάλυψε στην Αλίαρτο τον τάφο της Αλκμήνης, της μητέρας του Ηρακλέους, ο οποίος τάφος είχε ως αφιέρωμα «πίνακα χαλκούν έχοντα γράμματα πολλά θαυμαστά, παμπάλαια…» Φανταστείτε περί πόσο παλαιάς γραφής πρόκειται, αφού οι ίδιοι οι αρχαίοι Έλληνες την χαρακτηρίζουν «αρχαία».

Φυσικά, δεν γίνεται ξαφνικά, «από το πουθενά» να εμφανιστεί ένας Όμηρος και να γράψει δύο λογοτεχνικά αριστουργήματα, είναι προφανές ότι από πολύ πιο πριν πρέπει να υπήρχε γλώσσα (και γραφή) υψηλού επιπέδου. Πράγματι, από την αρχαία Ελληνική Γραμματεία γνωρίζουμε ότι ο Όμηρος δεν υπήρξε ο πρώτος, αλλά ο τελευταίος και διασημότερος μιας μεγάλης σειράς επικών ποιητών, των οποίων τα ονόματα έχουν διασωθεί (Κρεώφυλος, Πρόδικος, Αρκτίνος, Αντίμαχος, Κιναίθων, Καλλίμαχος) καθώς και τα ονόματα των έργων τους (Φορωνίς, Φωκαΐς, Δαναΐς, Αιθιοπίς, Επίγονοι, Οιδιπόδεια, Θήβαις…) δεν έχουν όμως διασωθεί τα ίδια τα έργα τους.

ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΝΕΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

Η δύναμη της Ελληνικής γλώσσας βρίσκεται στην ικανότητά της να πλάθεται όχι μόνο προθεματικά ή καταληκτικά, αλλά διαφοροποιώντας σε μερικές περιπτώσεις μέχρι και την ρίζα της λέξης (π.χ. «τρέχω» και «τροχός» παρ’ ότι είναι από την ίδια οικογένεια αποκλίνουν ελαφρώς στην ρίζα).

Η Ελληνική γλώσσα είναι ειδική στο να δημιουργεί σύνθετες λέξεις με απίστευτων δυνατοτήτων χρήσεις, πολλαπλασιάζοντας το λεξιλόγιο.

Το διεθνές λεξικό Webster’s (Webster’s New International Dictionary) αναφέρει: «Η Λατινική και η Ελληνική, ιδίως η Ελληνική, αποτελούν ανεξάντλητη πηγή υλικών για την δημιουργία επιστημονικών όρων», ενώ οι Γάλλοι λεξικογράφοι Jean Bouffartigue και Anne-Marie Delrieu τονίζουν: «Η επιστήμη βρίσκει ασταμάτητα νέα αντικείμενα ή έννοιες. Πρέπει να τα ονομάσει. Ο θησαυρός των Ελληνικών ριζών βρίσκεται μπροστά της, αρκεί να αντλήσει από εκεί. Θα ήταν πολύ περίεργο να μην βρει αυτές που χρειάζεται».

Ο Γάλλος συγγραφέας Ζακ Λακαρριέρ, έκθαμβος μπροστά στο μεγαλείο της Ελληνικής, είχε δηλώσει σχετικώς: «Η Ελληνική γλώσσα έχει το χαρακτηριστικό να προσφέρεται θαυμάσια για την έκφραση όλων των ιεραρχιών με μια απλή εναλλαγή του πρώτου συνθετικού. Αρκεί κανείς να βάλει ένα παν – πρώτο – αρχί- υπέρ- ή μια οποιαδήποτε άλλη πρόθεση μπροστά σε ένα θέμα. Κι αν συνδυάσει κανείς μεταξύ τους αυτά τα προθέματα, παίρνει μια ατελείωτη ποικιλία διαβαθμίσεων. Τα προθέματα εγκλείονται τα μεν στα δε σαν μια σημασιολογική κλίμακα, η οποία ορθώνεται προς τον ουρανό των λέξεων».

Στην Ιλιάδα του Ομήρου η Θέτις θρηνεί για ότι θα πάθει ο υιός της σκοτώνοντας τον Έκτωρα «διό και δυσαριστοτοκείαν αυτήν ονομάζει». Η λέξη αυτή από μόνη της είναι ένα μοιρολόι, δυς + άριστος + τίκτω (=γεννώ) και σημαίνει όπως αναλύει το Ετυμολογικόν το Μέγα «που για κακό γέννησα τον άριστο».

Προ ολίγων ετών κυκλοφόρησε στην Ελβετία το λεξικό ανύπαρκτων λέξεων (Dictionnaire Des Mots Inexistants) όπου προτείνεται να αντικατασταθούν Γαλλικές περιφράσεις με μονολεκτικούς όρους από τα Ελληνικά. Π.χ. androprere, biopaleste, dysparegorete, ecogeniarche, elpidophore, glossoctonie, philomatheem tachymathie, theopempte κλπ. περίπου 2.000 λήμματα με προοπτική περαιτέρω εμπλουτισμού.

Η ΑΚΡΙΒΟΛΟΓΙΑ

Είναι προφανές ότι τουλάχιστον όσον αφορά την ακριβολογία, γλώσσες όπως τα Ελληνικά υπερτερούν σαφώς σε σχέση με γλώσσες σαν τα Αγγλικά.

Είναι λογικό άλλωστε αν κάτσει να το σκεφτεί κανείς, ότι μπορεί πολύ πιο εύκολα να καθιερωθεί μια γλώσσα διεθνής όταν είναι πιο εύκολη στην εκμάθηση, από τη άλλη όμως μια τέτοια γλώσσα εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να είναι τόσο ποιοτική.

Συνέπεια των παραπάνω είναι ότι η Αγγλική γλώσσα δεν μπορεί να είναι λακωνική όπως είναι η Ελληνική, καθώς για να μην είναι διφορούμενο το νόημα της εκάστοτε φράσης, πρέπει να χρησιμοποιηθούν επιπλέον λέξεις. Για παράδειγμα η λέξη «drink» ως αυτοτελής φράση δεν υφίσταται στα Αγγλικά, καθώς μπορεί να σημαίνει «ποτό», «πίνω», «πιές» κτλ. Αντιθέτως στα Ελληνικά η φράση «πιες» βγάζει νόημα, χωρίς να χρειάζεται να βασιστείς στα συμφραζόμενα για να καταλάβεις το νόημά της.

Παρένθεση: Να θυμίσουμε εδώ ότι στα Αρχαία Ελληνικά εκτός από Ενικός και Πληθυντικός αριθμός, υπήρχε και Δυϊκός αριθμός. Υπάρχει στα Ελληνικά και η Δοτική πτώση εκτός από τις υπόλοιπες 4 πτώσεις ονομαστική, γενική, αιτιατική και κλιτική.

Η Δοτική χρησιμοποιείται συνεχώς στον καθημερινό μας λόγο (π.χ. Βάσει των μετρήσεων, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι…) και είναι πραγματικά άξιον λόγου το γιατί εκδιώχθηκε βίαια από την νεοελληνική γλώσσα.

Ακόμα παλαιότερα, εκτός από την εξορισμένη αλλά ζωντανή Δοτική υπήρχαν και άλλες τρεις επιπλέον πτώσεις οι οποίες όμως χάθηκαν.

Το ίδιο πρόβλημα, σε πολύ πιο έντονο φυσικά βαθμό, έχει και η Κινεζική γλώσσα. Όπως μας λέει και ο Κρητικός δημοσιογράφος Α. Κρασανάκης: «Επειδή οι απλές λέξεις είναι λίγες, έχουν αποκτήσει πάρα πολλές έννοιες, για να καλύψουν τις ανάγκες της έκφρασης, π.χ.: «σι» = γνωρίζω, είμαι, ισχύς, κόσμος, όρκος, αφήνω, θέτω, αγαπώ, βλέπω, φροντίζω, περπατώ, σπίτι κ.τ.λ., «πα» = μπαλέτο, οκτώ, κλέφτης, κλέβω… «πάϊ» = άσπρο, εκατό, εκατοστό, χάνω…»

Ίσως να υπάρχει ελαφρά διαφορά στον τονισμό, αλλά ακόμα και να υπάρχει, πώς είναι δυνατόν να καταστήσεις ένα σημαντικό κείμενο (π.χ. συμβόλαιο) ξεκάθαρο;

Η ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ
Στην Ελληνική γλώσσα ουσιαστικά δεν υπάρχουν συνώνυμα, καθώς όλες οι λέξεις έχουν λεπτές εννοιολογικές διαφορές μεταξύ τους.
Για παράδειγμα, η λέξη «λωποδύτης» χρησιμοποιείται γι’ αυτόν που βυθίζει το χέρι του στο ρούχο μας και μας κλέβει, κρυφά δηλαδή, ενώ ο «ληστής» είναι αυτός που μας κλέβει φανερά, μπροστά στα μάτια μας. Επίσης το «άγειν» και το «φέρειν» έχουν την ίδια έννοια. Όμως το πρώτο χρησιμοποιείται για έμψυχα όντα, ενώ το δεύτερο για τα άψυχα.

Στα Ελληνικά έχουμε τις λέξεις «κεράννυμι», «μίγνυμι» και «φύρω» που όλες έχουν το νόημα του «ανακατεύω». Όταν ανακατεύουμε δύο στερεά ή δύο υγρά μεταξύ τους αλλά χωρίς να συνεπάγεται νέα ένωση (π.χ. λάδι με νερό), τότε χρησιμοποιούμε την λέξη «μειγνύω» ενώ όταν ανακατεύουμε υγρό με στερεό τότε λέμε «φύρω». Εξ ού και η λέξη «αιμόφυρτος» που όλοι γνωρίζουμε αλλά δεν συνειδητοποιούμε τι σημαίνει.

Όταν οι Αρχαίοι Έλληνες πληγωνόντουσαν στην μάχη, έτρεχε τότε το αίμα και ανακατευόταν με την σκόνη και το χώμα.

Το κεράννυμι σημαίνει ανακατεύω δύο υγρά και φτιάχνω ένα νέο, όπως για παράδειγμα ο οίνος και το νερό. Εξ’ ού και ο «άκρατος» (δηλαδή καθαρός) οίνος που λέγαν οι Αρχαίοι όταν δεν ήταν ανακατεμένος (κεκραμμένος) με νερό.
Τέλος η λέξη «παντρεμένος» έχει διαφορετικό νόημα από την λέξη «νυμφευμένος», διαφορά που περιγράφουν οι ίδιες οι λέξεις για όποιον τους δώσει λίγη σημασία.

Η λέξη παντρεμένος προέρχεται από το ρήμα υπανδρεύομαι και σημαίνει τίθεμαι υπό την εξουσία του ανδρός ενώ ο άνδρας νυμφεύεται, δηλαδή παίρνει νύφη.

Γνωρίζοντας τέτοιου είδους λεπτές εννοιολογικές διαφορές, είναι πραγματικά πολύ αστεία μερικά από τα πράγματα που ακούμε στην καθημερινή – συχνά λαθεμένη – ομιλία (π.χ. «ο Χ παντρεύτηκε»).
Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από τον βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.

ΓΛΩΣΣΑ – ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ

Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πως να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.

Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.

Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί).
Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.

Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης.

Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.
Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της.
Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιον φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.

Η ΣΟΦΙΑ

Στην γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε και εμπρός να είναι έτσι. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι’ αυτόν τον λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.

Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».

Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις».Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή +έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.

Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).
Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για την σκέψη.

Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει σαν ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και τη υγεία μας.

Και φυσικά όταν θέλουμε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει πως το λέμε; Μα φυσικά «άφθονο».
Έχουμε την λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έρθει και στην ώρα του.

Ωραίο δεν είναι ένα φρούτο ούτε άγουρο ούτε σαπισμένο, και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.

Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά.

Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις την δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία

Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά).

Άρα για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και ιατρευόμαστε.
Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με την σωματική μας υγεία.

Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο…
Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που άλλο από Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε σαν λέξη, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο.

Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.
Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με την σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.

«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων.
Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μιλάς σωστά σημαίνει να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.

Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ
Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία, προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.

Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:
«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική».

Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε έναν άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».

Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.

Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.

«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.

Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να αποθαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».
Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ότι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.
Η Ελληνική γλώσσα επεβλήθη αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.

Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».


Η δικαίωση των μύθων του Ηρόδοτου


 

Ο κατάλογος των «τερατολογιών του Ηροδότου», που έκαναν τους νεότερους ιστορικούς να μειδιούν ειρωνικά, είναι μακρός. Γνωστότερη- και σημαντικότερη για την ιστορία μας – η απαρίθμηση των Περσών του Ξέρξη: Ήταν 1.500.000 οι αντίπαλοι των 300 του Λεωνίδα ή… 100.000;
Μάλλον απίθανο να βρεθεί ποτέ έγκυρη απάντηση στο ερώτημα, αλλά για πολλά άλλα ρηθέντα υπό του ιδίου έχουν αρχίσει να προκύπτουν συγκλονιστικές επιβεβαιώσεις.
Οι μούμιες
Η πρώτη αφορούσε το θέμα των μουμιοποιήσεων: οι φοιτητές Ιατρικής των πρώτων ευρωπαϊκών πανεπιστημίων θεωρούσαν ανέκδοτο το ότι «στην Αίγυπτο υπήρχαν τρεις μέθοδοι μουμιοποίησης, ανάλογα με το βαλάντιο των συγγενών του νεκρού». Όπως όμως απέδειξαν οι κατοπινές «εισαγωγές» μουμιών από τους γάλλους, γερμανούς και άγγλους αιγυπτιολόγους, ο Ηρόδοτος είχε δίκιο.
Τα «μυρμήγκια» του χρυσού
Ανέκδοτο επίσης θεωρούσαν τη διήγησή του για το πώς ο Δαρείος αβγάτιζε τον χρυσό στο θησαυροφυλάκιό του: στα βουνά του σημερινού Πακιστάν, έλεγε, «γιγάντια μυρμήγκια με γούνα, μεγέθους λίγο μικρότερου από σκύλου, εξορύσσουν το χρυσάφι»! Είναι δυνατόν να πιστέψεις κάτι τέτοιο; Κι όμως. Όπως ανακάλυψε το 1996 ο γάλλος εθνολόγος Μισέλ Πεϊσέλ (Μichel Ρeissel), η φυλή Μινάρο του υψιπέδου Ντανσάρ συνεχίζει ακόμη και σήμερα να αντλεί χρυσό με τον ίδιο τρόπο. Το ίδιο ανακάλυψαν και αμερικανοί στρατιωτικοί όταν είδαν πακιστανούς στρατιώτες να επιστρέφουν από περιπολίες με τις χούφτες γεμάτες χρυσόσκονη. Ποιο ήταν το μυστικό; Μαρμότες! Αυτοί οι «υπερμεγέθεις σκίουροι» είχαν τις φωλιές τους σε κοιτάσματα χρυσού και συχνά-πυκνά τις… καθάριζαν. Εκείνο που θα είχε δικαιώσει τον Ηρόδοτο από αιώνες θα ήταν μια καλύτερη γνώση των ιστορικών για τη γλώσσα των Περσών: ονόμαζαν τις μαρμότες «μυρμήγκια του βουνού»!
Οι Αμαζόνες
Πανάρχαιο «ιστορικό ανέκδοτο» ήταν επίσης η περιγραφή των Αμαζόνων. Αλλά… αν δεν υπήρξαν ποτέ, γιατί οι Ελληνες είχαν τέτοια εμμονή με την «Αμαζονομαχία»; Τελικά τον Οκτώβριο του 1994 το περιοδικό «Νational Geographic»κυκλοφόρησε με κύριο θέμα μια μούμια, που βρήκε η επικεφαλής ερευνών του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας και Εθνογραφίας του Νοβοσιμπίρσκ Ναταλία Πόλοσμακ. Η μούμια βρέθηκε στο Καζακστάν, στα μέρη όπου εικάζεται η φύτρα των Ινδοευρωπαίων και όπου, στα χρόνια του Ηροδότου, κάλπαζαν οι Μασσαγέτες. Ανήκε σε μια γυναίκα που έφερε στο σώμα της πολεμικά τατουάζ (ο Ηρόδοτος έγραψε πώς οι Αμαζόνες σημάδευαν το κορμί τους για κάθε εχθρό που σκότωναν) και είχε ταφεί μαζί με τον… οπλισμό της. Από τότε, επτά ακόμη σωροί γυναικών με οπλισμό βρέθηκαν κοντά στη ρωσική πόλη Ποκρόβκα, χρονολογημένοι στην περίοδο 600 ως 200 π.Χ., αλλά και στη… Βρετανία, σε τάφους Σαρματών (Σαυροματών κατά τον Ηρόδοτο) που υπηρετούσαν ως μισθοφόροι στον ρωμαϊκό στρατό.
Οι Ετρούσκοι
Επόμενος «μύθος του Ηροδότου» ήταν η αφήγησή του περί Ετρούσκων: έλεγε ότι αποίκισαν την Ιταλία προερχόμενοι από τη Λυδία, του γνωστού βασιλιά Κροίσου, έπειτα από 18ετή λιμό. Με επικεφαλής τον Τυρρηνό, μπάρκαραν από την τωρινή Σμύρνη για την περιοχή Ούμπρια της Ιταλίας. Κανείς δεν έπαιρνε στα σοβαρά αυτή τη διήγηση έως ότου – το 1885- μια στήλη με Ετρουσκικά του 6ου αιώνα π.Χ. βρέθηκε… στη Λήμνο. Τελικά, στις 18 Ιουνίου του 2007, και έπειτα από έναν μαραθώνιο αναλύσεων DΝΑ του πληθυσμού της πρώην ετρουσκικής πόλης Μurlo της Ιταλίας, ο καθηγητής Αλμπέρτο Πιάτσα (Αlberto Ρiazza), του Πανεπιστημίου του Τορίνου, ενημέρωσε το ακροατήριο του ετήσιου συνεδρίου της Εuropean Society of Ηuman Genetics ότι «ο Ηρόδοτος είχε δίκιο».
Ο Φειδιππίδης
Μιλώντας για «μαραθώνιο», δεν αποφεύγουμε να θυμηθούμε ένα ακόμη ανέκδοτο των «Περσικών Πολέμων»: Οι ιστορικοί γελούσαν με το υπεράνθρωπο της κάλυψης της απόστασης Αθήνας- Σπάρτης (250 χλμ.) από τον Φειδιππίδη σε μόλις 36 ώρες. Το γέλιο κόπηκε στις 9 Οκτωβρίου του 1982, όταν μια παρέα… βρετανών αξιωματικών της RΑF επανέλαβε το επίτευγμα. Από το 1983, το Διεθνές Σπάρταθλον λαβαίνει χώρα με πολυεθνή συμμετοχή, αποδεικνύοντας στους «ερευνητές της πολυθρόνας» ότι οι «ελληνικοί μύθοι» αξίζουν προσεκτικότερη ανάγνωση… ιδιαίτερα όταν προέρχονται από τον «γραφικό» Ηρόδοτο!

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2019

«προσωπική» Διάκριση Υπερορθοδοξίας


 


«προσωπική» Διάκριση Υπερορθοδοξίας
Μεθ’ αναγανκτήσεως παρακαλουθώ τόσον νυν όσον και εις το παρελθόν τούς ιεράρχες να σκυλοτρώγωνται διά τα διοικητικά «δίκαια» και να οκνηρεύουν μέχρι αηδίας διά τα ψυχικά δίκαια και αυτοεηξηγούμαι.
Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος προχώρησε εις την ανακήρυξη αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας. Ο επικεφαλής της ρωσσικής Εκκλησίας αντιδρά και ο επικεφαλής της ουκρανικής Εκκλησίας πανηγυρίζει. Ο επικεφαλής της ελληνικής Εκκλησίας τάχθηκε με το μέρος του Βαρθολομαίου ως πιστόν θρασύδειλον γατάκι. Ο επικεφαλής της ρωσσικής εκκλησίας εξέδωσε ταξειδιωτική ενημέρωση προς τους Ρώσσους υπήκοους σε ποίες εκκλησίες της Ελλάδος να παρακαλουθούν Θείες Λειτουργίες, να λαμβάνουν την Θεία Κοινωνία και να τελούν ή παρακολουθούν Θείες Τελετές, χαχαχα! Δηλαδή άν αποθάνει κάποιος και γίνει η κηδεία του οι ήμισυ την κρίνουν άκυρη και οι ήμισυ έγκυρη, τον καϋμένον τον αποθαμένον, χαχαχα, και όμως Ό Θεός θα κρίνει τι είναι έγκυρον και τι άκυρον. Ποίος από αυτούς έχει δίκαιον και ποίος άδικον; Όλοι έχουν άδικον διότι δεν τηρούν τα λόγια Τού Χριστού!
Οι μεν ακυρώνουν τις Θείες Ευχαριστίες των δε και το αντίστροφον, ας τολμήσουν να χύσουν τις Θείες Ευχαριστίες τότε! Τολμούν; Αν ναι χείριστοι του όσου φαίνονται με τις έως τώρα πράξεις τους, αν όχι, ολιγότερον ανάξιοι. Ανάξιος είμαι κ’ εγώ, πιο ανάξιος τους.
Εννοείται, ότι όλοι αυτοί είναι Ορθόδοξοι και τελούν τα ίδια Χριστοπράγματα, αλλά μαλλώνουν διά τα διοικητικά. Δεν εφαρμόζουν τα λόγια Τού Χριστού, όπως να συγχωρούν, να υποχωρούν, να σιωπούν, να αγαπούν αλλήλους και εχθρούς, να αφήνουν τα διοικητικά ήτοι γήινα είς την άκρην αφού είναι ανάξια, να μην σκανδαλίζουν και κολάζουν το ποίμνιον και υποτίθεται ότι όλοι αυτοί είναι ποιμένες χαχαχαχα!
Αντί να εφαρμόζουν το ρηθέν: «είς μίαν αγίαν αποστολικήν εκκλησίαν» εφαρμόζουν το διαίρει και κατακομματίαζε την Εκκλησία. Σ’ αυτόν συμβάλλουν όλες οι εμπαθείς διοικητικοφρονούντες κλίκες των Νεοημερολογητών και Παλαιοημερολογητών. Δεν θυσιάζουν τους εαυτούς τους και τα «δίκαια» τους διά την ενότητα αλλά θυσιάζουν την ενότητα της μίας αγίας αποστολικής εκκλησίας δια τά ψευδοδίκαια των εγωισμών και των ψευδοπατριωτισμών τους, από την πρώτη ημέρα όπου Ενσταυρώθηκε Ό Υιός Κύριος.
Όλοι τους έχουν σχέσεις και πολλοί φωτογραφίες (Πατριάρχης εντός μασσωνικής στοάς, ο Ρωσσίας με Αρχιραββίνο Ρωσσίας κ.α.) με τους Σιωνιστές διότι ομοιάζουν είς τα καρδιακά φρονήματα! Τους Αρχιερείς κατηγόρησε Ό Χριστός και Ενσταυρώθηκε, τους Αρχιερείς Τού Πατέρα Τού και τώρα όπως και εξ’ ανέκαθεν διάφοροι Αρχιερείς Τού Ίδιου Τού Χριστού φρονούν όπως οι εν καιρώ Χριστού πολλοί Αρχιερείς, ούνα φάτσα ούνα ράτσα είς τα φρονήματα, χαχαχαχα!
Λοιπόν, αγαπητοί μου Συγχριστιανοί διαδώστε τό μήνυμα και μην τους βάζετε υπόψιν, πηγαίνετε είς οίαν εκκλησία θέλετε νεοημεροληγήτικη ή παλαιοημερολογήτικη και προσευχηθείτε, ακόμη και από το σπίτι ή από όπου δή ποτέ, άλλωστε όπου γής και ναός, όπου γής και Χριστοναός. Ακόμη και εντός του οίκου των Σατανιστών να ευρεθείτε όταν προσεύχεστε ειλικρινώς εν δικαίω, αγάπη και μετάνοια, καταργείται ο σατανισμός δίπλα σας. Η γη είναι γεμάτη από δαιμόνια, τα σπίτια μας το ίδιον, είναι η προσευχή και η παρουσία αγίων που τα καταργεί και εξωστρακίζει. Κοιτάξετε την κοινωνία μας, είναι ένας μεγάλος σατανικός ναός και ειδώλων και αναμεσίς του ή/και εντός του ζούν οι άγιοι, έτσι δεν είναι; Όπου γής και Χριστοναός!
Οί ανωτέρω Αρχιερείς κάνουν τα αντίστροφα από τα οποία διδάσκουν ή δήθεν διδάσκουν και τα αντίστροφα έξ’ όσων «επισήμως» ως διοικητές αντιπροσωπεύουν. Όμως Αρχιερείς αληθινοί είναι Η Αγία Τριάδα έν Χριστώ και οί Αγίοι Τού. Δέν είναι τυχαίον όπου υπάρχουν αναρίθμητες προσευχές εξομολόγησης διά άφεση αμαρτιών σε Αγίους, εάν δέν αναγνωρίζετο από τήν Εκκλησία η δυνατότητα καί η ευχέρεια να μας συγχωρούν τις αμαρτίες, τότε διατί έχουμε όλες αυτές τίς προσευχές;
Όλοι οι ιερείς των Σχισμάτων και Υποσχισμάτων των Εκκλησιών Τού Χριστού είναι δοχεία τελετών και Θείας Λειτουργίας προς Τον Θεόν και από Τόν Θεόν προς τό ποίμνιον, αλλά δέν είναι οι ίδιοι άγιοι, είναι σωλήνες μεταφοράς. Με άλλα λόγια άν ακούτε από το ραδιόφωνον ή το διαδίκτυον την Θεία Λειτουργία ή/και προσευχές δέν έχει σημασία εάν αυτός όπου έκανε τα εργαλεία αυτά ήταν άθεος, σατανιστής, Αντίχριστος, αιρετικός, αλλόθρησκος κ.α., αλλά σημασία έχει άν εκείνος όπου ακούει και βλέπει από τα εργαλεία αυτά ενστερνίζεται τα Θεία Λόγια και Πράξεις. Ομοίως και με τους ιερείς, είναι εργαλεία, όχι η ίδια η Θεία Χάρις! Ακούστε τούς όταν λέγουν τα πάγια καλά του Ευαγγελίου, αλλά μην τους μιμείστε είς τις πράξεις αν αυτές δέν είναι οι ευπρέπουσες/Χριστευπρέπουσες! Αυτό, δηλαδή ότι οι ιερείς είναι εργαλεία και τίποτε άλλον και αν θα αγιάσουν είναι άλλο θέμα όπως δι’ έκαστον άνθρωπο, μάς το είπε Ό Χριστός μας, όταν έλεγε διά τους ιερείς της εποχής Τού: «ν’ ακούτε τι σας λένε αλλά να μην κάνετε ό,τι κάνουν». Δεν χρειάζεται ν’ ανατρέξω σε τυπικούρες εδαφίων διά να κάνω τον ιθύνοντα όπως κάνουν άλλοι μεταξύ αυτών και υποκριτές της τυπικότητας.
Προχωρώ με την Υπερδιάκριση μου, η οποία είναι δώρον Χριστού και των Αποστόλων Τού. Αυτοί ήθελαν μία Εκκλησία ενωμένη και αποστολική, αυτοί τήν έχουν κατακερματίσει και όπως λέγει η παλαιά παροιμία: «κάθε παπάς και (άλλο) ευαγγέλιο» αντί: «κάθε παπάς και (το ίδιο) ευαγγέλιο».
Βεβαίως και υπάρχουν και καλοί παπάδες! Και αυτούς τους αναγνωρίζει καλύτερα Ό Θεός. αυτοί ευρίσκονται σε κάθε υποδόγμα του δόγματος, σε κάθε κατακερμάτισμα της Ορθοδοξίας και γενικώς της Χριστιανοσύνης. Ό Χριστός δεν θα σας κρίνει εάν είσασταν του Πατριάρχη ή του Ρώσσου ή του Ουκρανού Αρχιεπισκόπου ή Παλαιοημερολογίτης του τάδε κόμματος ή του άλλου, ούτε ακόμη άλλου χριστιανικού δόγματος ή αίρεσης. Θά σκοπίσει τίς καρδίες σας και τους νεφρούς σας και θα ιδεί τι ιδέα είχατε διά Τόν Ίδιον ασχέτως εάν αυτό υποστηρίζει το «χριστιανικό» σας κόμμα ή αίρεση και δη αν εξεχωρίσατε τα στραβά και ανάποδα από το κάθε κόμμα και αίρεση από τα σωστά και άξια κάθε κόμματος και αίρεσης ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ!
Αυτό που σας είπα ανωτέρω θα σας το αποδείξω περίτρανα. Εάν κάποιος άνθρωπος Χριστιανός ή μή λάβει ανά χείρας τους ψαλμούς του Δαυίδ και αναγνώθωντας τους συγκινηθεί, μετανοήσει, καταλάβει, λυπηθεί, τότε είναι Χριστιανός, αν όχι και Πατριάρχης να είναι δεν είναι Χριστόφρων! Χαχαχαχα! Τουτέστιν, Χριστιανισμός δέν είναι η τυπικότητα αλλά η ουσία. Π.χ. το να είσαι λεκτικώς υπέρ του δικαίου, αγάπης, πίστεως, μετάνοιας, σοφίας, Θεολατρείας με υπερλακτάρα, ορθόδοξης χριστιανικής πρακτικής, αλλά εντός σου και έξωθεν σου πρακτικώς να μήν ενστερνίζεσαι όλα αυτά τότε είσαι αιρετικός με την χειρότερη έννοια της λέξεως/συναίσθημα έναντί Τού Χριστού! Απεναντίας, αν είσαι αιρετικός π.χ. Διαμαρτυρώμενος αλλά ενστερνίζεσαι όλα τα αγαθά όπου ανάφερα, τότε είσαι Ορθόδοξος έστω και αν δεν το γνωρίζεις, διότι η λέξη σημαίνει ΟΡΘΗ ΔΟΞΑ και η ΟΡΘΗ ΔΟΞΑ συμπεριλαμβάνει τά όσα αγαθά προανάφερα. Δηλαδή δεν πρέπει να φαίνεσαι Ορθόδοξος αλλά να είσαι συνάμα και καλύτερα και επωφελέστερα διά την ψυχήν σου αν διά να γίνεις περισσότερον ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ πρέπει να φαίνεσαι ολιγότερον ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ είς τα μάτια των υποκριτών εξωφανοφρονούντων υποκριτών Χριστιανών ή/και «Χριστιανών» και άλλων.
Ένας άνθρωπος που διδάσκει την αγάπη αλλά δεν αγαπά είναι αιρετικός, τό ίδιον και αυτός όπου διδάσκει την πίστη, τό δίκαιον, την μετάνοια, αλλά δεν τα εφαμρόζει, όπως έκτοτες από π.Χ. πολλοί ιερείς και μη ιερείς. Όπως αποκαλύπτει η παροιμία: «άλλος έχει το όνομα και άλλος τήν χάριν», εν προκειμένω «άλλος έχει το όνομα του αιρετικού καί άλλος την χάριν του αιρετικού και άλλος έχει το όνομα του Ορθόδοξου και άλλος την χάριν». Βεβαίως, δέν ισχύει πάντοτε και το λέγει μία άλλη παροιμία: «όνομαν και πράμαν» δηλαδή «όνομαν και πράμαν αιρετικού και άλλοι όνομαν και πράμαν Ορθόδοξου» ή άλλως πως «η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει να φαίνεται μόνον τιμία αλλά να είναι και τιμία». Όμως προτιμείστε να μήν φαίνεστε Ορθόδοξοι και να είσαστε παρά να φαίνεστε και να μην είσαστε, αν δεν έχετε υπό τις περιστάσεις άλλην διέξοδον επιλογής.
Ό Θεός δοκικάζει εφημερών και τους κληρικούς και τους λαϊκούς. Και να μην παραμείνει ούτε ένας κληρικός καθώς πρέπει, Ό Θεός διά μέσω τών θα ευλογεί εσάς διά των Αγίων Μυστηρίων Τού. Επίσης, και να μην υπάρχει ιερέας ή να μην σας θέλει κανείς και να μην σας βαπτίζει π.χ. το παιδί επειδή λόγου χάριν είς τό μέλλον θά σας ζητήσει ο παπάς διαπιστευτήρια μικροψήγματος/χαράγματος Αντίχριστου = Παγκόσμιου Βασιλικού Κράτος, φύγετε και το παιδί σας εβάπτισε Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ. Χαχαχαχά, εξέρευτε διατί γελώ; Διότι κάπου είς τους ψαλμούς του Δαυίδ λέγει ότι Ό Θεός εκγελάσει αυτούς και εκμυκτηρίει αυτούς, χαχαχαχά! Δηλαδή έχει πάντοτε τον τρόπον και την δύναμη να Λειτουργεί Τά Θεία Μυστήρια Τού χωρίς τα ραδιόφωνα και διαδίκτυτα και τηλεοράσεις (χρισμένους παπάδες) Τού, ήτοι απευθείας, όπως απευθείας χωρίς ανθρώπινον σπέρμαν εγκάστρωσε Την Παναγία Τού Ό Άγιος Τριαδικός Θεός ή/και Η Αγία Τριάδα!
Λάβατε τό μήνυμα; Το μήνυμα είναι αγγελικό! Αφήσετε τους να τσακώνωντε διά να εφευρίσκουν διαφορές αντί να υποχωρούν διά να μην επιφέρονται σχίσματα όπου με αυτά διώκουν μακρυά και σ’ αποστασία τους πιστούς και προχωρείστε! Άλλωστε, οι αληθώς πιστοί και να μην μείνει ούτε εκκλησία ούτε παπάς πάλαι θα πιστεύουν και έχει τον τρόπον Ό Θεός να είναι Αυτός Ό Ιερέας, άλλωστε Αυτός είναι Ό Μοναδικός Ουσιαστικός Εκπηγαντικός Ιερέας, οί άλλοι, οι άνθρωποι είναι τα ραδιόφωνα Τού Ουσιαστικού Εκπηγαντικού Ιερέα! Χαχαχαχα! Ό Θεός εκγελάσετε και μυκτηρίει εκείνους όπου με δόλον, αφροσύνη και εξουσιαστικά πάθη νομίζει όπως λέγει μία κυπριακή παροιμία ότι: «κρατεί Τόν Θεόν από τ’ αρχίδια!». Ό Θεός είναι Τό Άκτιστον Σπέρμα, Τά Άκτιστα Αρχίδια όπου εγέννησαν τα πάντα και δύναται τα πάντα μέ ή χωρίς μεσάζοντες.
Σε κάποιους δεν θα αρέσει η γλώσσα της αλήθειας επειδή είναι σκωπτική (δηλαδή κρίνουν τόν καυστικόν τρόπον έλλαμψης της αλήθειας αντί τον κολακευτικόν ήτοι ψευδοευγενικόν τρόπον του δόλου, άλλωστε, κάπως έτσι νευρίαζε και Ό Χριστός!), ενώ όταν είναι ψευδής αλλά ευγενική την ονομάζουν ευλογημένη! Ουαί και αλίμονον υποκριταί γραμματείς, φαρισσαίοι, κληρικοί και λαϊκοί. Τα γνωρίζω αυτά εγώ επειδή εγώ διά του εγώ μού είμαι ο αμαρτωλότερος όλων σας μαζίν των αμαρτιών. Ας προσευχηθεί κάποιος και δι’ εμένα διότι άπαξ και ευλογηθείς διά αμαρτωλόν λαμβάνεις μεγάλην χάριν αγάπης.
Ό Θεός να μας συγχωρήσει! Είθε!
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΙΑΣ

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2019

Ανακάλυψη των λειψάνων του εξαπρόπαππου Νεοσιομάρτυρα Παπάζαχαρια



Ανακάλυψη των λειψάνων του εξαπρόπαππου Νεοσιομάρτυρα Παπάζαχαρια
.
Η Ιερά Μητρόπολη Κωνσταντίας/Αμμοχώστου συνέταξε φάκελλον όπου θά παραδώσει στό Πατριαρχείον μέ εισήγηση νά αγιοποιηθεί ό Χριστομάρτυρας καί Εθνομάρτυρας Παπάζαχαριας. Η οποία έχει ήδη κάνει εικόνα τού Οσίου Παπάζαχαριου.
 .
Απολυτίκιον
.
Πατήρ Ζαχαρία ταπεινότητος κλέος
Θεομάρτυρα λύχνε Παναγίας το τέκνον
Εκ κευθμώνων συ ώφθης το (ουν) περίσεμνον σκήνος
Θυσιασθείς εν Αμμοχώστω από μαινόμενους βαρβάρους
Πηγή ευσπλαγχνίας των ομόθρησκων ήρως
Εθνομάρτυρα γένους Του Χριστού αοίδιμον τοίχος
Γενάρχα των εν Αγία Νάπα κατοίκων
Θεηγόρε της πίστης θυσιασθείς αμνός της αγάπης
Ιερότατε στύλλε της παράδοσης πλεύση
Αγιότατε γέρων χριστοφόρας ομολογίας υπόδειμγα.
Υπό Παναγιώτου Γέριμου εξασέγγονου τού Παπάζαχαρίου
 .
Η ιστορική μαρτυρική μορφή τού Παπάζαχαρια
.
Για την Ιστορία του Παπάζαχαρια και το ευρύτερο εκτόπισμα της από χριστιανικής και εθνικής σκοπιάς και παράδοσης θα αναφερθούμεν αναπάλιν. Αυτήν την φοράν θά αρκεστούμεν σέ ολίγια για νά τόν γνωρίσει τό ποίμνιον Τού Χριστού.
.
Ό Παπάζαχαριας ήταν εφημέριος στό αρχαίο χωριό Παναγιά στόν Πρωταρά, σήμερα εντός τών δημοτικών συνόρων Παραλιμνίου Αμμοχώστου τής Κύπρου.
.
Κατά την Αγιαναπίτικη παράδοση τό έτος 1778 περίπου εξέσπασε επιδημία χολέρας στήν Θεσσαλονίκη καί οί κάτοικοι έφευγαν άρον άρον. Μία ομάδα έξ’ αυτών υπό τήν ηγεσία τού Πανάγου Κεμιτζιή μαζίν μέ τόν υιόν τού Νικόλαο καί ακόμη 18 ψυχές έφθασαν στό χωριό Παναγιά τής επαρχίας Αμμοχώστου.
.
Στήν περιοχή Παναγιά αναβλύζει αρτυσιανό ύδωρ μέ τό όνομα «Μάνα τού Νερού» καί τό οποίον από τήν εποχήν τής εποίκησης τών Αχαιών Σαλαμινέων του Τεύκρου πολεμιστών στόν Τρωικόν Πόλεμον, χρησιμοποιείται γιά τίς ανάγκες ύδρευσης καί άρδευσης τής Σαλαμίνος/Αμμοχώστου καί διαφόρων πέριξ περιοχών. Δηλαδή από τόν 12ον π.Χ. αιώνα.
.
Πλησίον τού υφισταμένου ναού τής Παναγιάς μέχρι πρίν δύο έτη υπήρχαν τά θεμέλια αρχαίου πύργου φρουράς για τήν διαφύλαξη τού αρτυσιανού νερού που τροφοδοτείτο μέσω κεκαλυμμένου αύλακα 20 χιλιόμετρα παρακάτω στήν εφημερών υπό τουρκική κατοχή πόλη τής Αμμοχώστου, από τίς διάφορες διαδοχικές αυτοκρατορίες που κατείχαν στό παρελθόν τήν Κύπρο. Τά θεμέλια χαλάστηκαν από λάθος τών ιθύνοντων αφού στήν προσπάθεια τούς νά αναβαθμίσουν τόν χώρο δέν σκόπισαν διά λαχόν αρχαία μνημεία καί τόν κατάστρεψαν. Ευτυχώς υπάρχουν καί άλλα και τούδε γίνεται αρχαιολογική ανασκαφή.
Όταν ήρθαν οί Θεσαλλονικείς επί Τουρκοκρατίας, οί πρόσφυγες ερωτήθησαν από πού ήρθαν καί επειδή ήταν γνωστή η επιδημία χολέρας, προφανώς προσπάθησαν νά τούς συλλάβουν. Τότε έγινε αιματηρός καυγάς. Ό Παπάζαχαριας νύμφευσε τήν θυγατέρα τού Μαρία μέ τόν Νικόλαο Κεμιτζιή καί τούς φυγάδευσε στίς άπλετες φυτείες τού Μοναστηρίου Αγίας Νάπας, περίπου 7 χιλιόμετρα νοτιοδυτικώς. Ένας από τούς γυιούς τού πήγε στό Παραλίμνι. Έκτοτε υπάρχει η οικογένεια Χατζιήζαχαρια στό Παραλίμνι. Στήν Αγία Νάπα οί πρώτοι κάτοικοι ήτοι ό Νικόλαος Κεμιτζιής έκ Θεσαλλονίκης καί η Μαρία Παπάζαχαρία έκ Παναγιάς είναι οί γενάρχες τού σημερινού οικισμού. Δέν υπάρχει ίσως κανένας Αγιαναπίτης που νά μήν είναι απόγονος τού Πανάγου Κεμιτζιή καί του συμπεθέρου τού Παπάζαχαρια. Προσωπικώς είμαι εξασέγγονος τούς.
.
Τό μαρτύριο τού Παπάζαχαρια
.
Ό Παπάζαχαριας προέτρεψε όλους τούς έντοπους καί παρευρισκώμενους νά προσφύγουν είς κρύψιν, γιά νά αποφύγουν τήν εκδίκηση τών Οθωμανών. Κατά τήν Αγιαναπήτικη μαρτυρία, μετά τόν γάμον όλοι οί άλλοι Θεσσαλονικείς πλήν τών Κεμιτζιήδων Πανάγου και Νικολάου, απόθαναν από χολέραν, προφανώς έξ’ αυτού τού γεγονότος οί Τούρκοι συνειδητοποίησαν ότι ήλθαν από μολυσμένη περιοχή καί ήθελαν νά εξοντώσουν όσους επήλθαν έκ τού σύνεγγης σ’ επαφήν μ’ αυτούς.
.
Ο γέροντας Παπάζαχαριας παρέμεινε στήν Παναγιά, άνοιξε τό λίθινον κάλυμμα τού υδραγωγείου που οδηγούσε τό νερό στήν Αμμόχωστο καί τοποθέτησε πέτρες γιά νά τό ανακόψει. Τότε συνέλαβαν τόν Παπάζαχαρια καί τόν πήραν στήν Αμμόχωστο, προσπαθώντας νά τόν ανακρίνουν καί προφανώς νά τόν αλλαξοπιστίσουν. Ο Ζαχαρίας δέν είπε τίποτε ούτε προχώρησε σ’ αλλαγή πίστης. Τό αποκεφάλισαν! Έκτοτε, αγνοήτο η τύχη τού.
.
Ό Μιχάλης Γιατρός διδάσκαλος Δημοτικού Σχολείου, διατηρεί εξωχικό απάχικο κτήριο βορρειοανατολικώς τού ναού τής Παναγιάς. Μού είπε ότι τρείς φορές δοκίμασε νά διανυκτερεύσει εκεί μαζίν μέ τήν οικογένεια τού, αλλά κάθε φορά η κλειδωνιά τό πρωί δέν άνοιγε καί αναγκαζώταν νά καλέσει κλειδαρά νά τήν αλλάξει. Τότε κατάλαβα ότι κάτι πολύ σημαντικό συμβαίνει. Τού είπα ότι εκεί πρέπει νά είναι κοιμητήριον διότι τά παλαιά κοιμητήρια ευρίσκοντο όπισθεν τού Ιερού τών ναών.
.
Κατάλαβα ότι τό σημάδι νά μήν ανοίγει η κλειδωνιά ήταν αποκάλυψη ότι εκεί υπήρχε θαμμένος κάποιος ή κάποιοι άγιοι. Σημειώνω ότι ό Γιατρού δέν ξανά επιχείρησε νά διανυκτερεύσει στό εξωχικό τού. Παράλληλα, τό φαινόμενο τρείς φορές νά μήν ανοίγει η κλειδωνιά παραπέμπει στήν Τριαδικότητα Τού Θεού. Όλ’ αυτά μέ ώθησαν νά γράψω έναν άρθρον στό παραλιμνίτικο περιοδικό Vintage (http://www.vantagemag.com/blogs/istoria-tou-patir-papazacharia/). Μετά από αυτό μέ κάλεσε γιά νά συζητήσουμε τό θέμα ό υπεύθυνος γιά τόν ναόν τής Παναγιάς Ιερομόναχος Αυγουστίνος τής Μητρόπολης Κωνσταντίας/Αμμοχώστου καί τότε αποφάσισε νά προχωρήσει σέ ανασκαφές, κάτι που είχε διακαή πόθο έκ τού προηγουμένου.
.
Πρίν δύο εβδομάδες περίπου η ανασκαφική σκαπάνη έφερε στό φώς ακριβώς έξω από τό παράθυρο τού Ιερού τού ναού τής Παναγιάς έναν καθιστόν άνθρωπον. Ώς γνωστόν μέχρι καί προσφάτως οί ιερείς θαύοντο καθιστοί ώς σύμβολον ποιμένος/ηγέτου τού χριστιανικού ποίμνιου όπου ευρίσκεται ακόμη και νεκρός έν αναμονή και σ’ εγγρήγορση. Η κεφαλή τού ανευρέθηκε αναμεσίς τών μήρων τού, όπου κατά τούς ιστορικούς ήταν δήλωση ότι ό άνθρωπος αυτός μαρτύρησε υπέρ Πίστεως καί Πατρίδος, εάν λάγχαινε νά τόν ανακαλύψουν στό μέλλον.
.
Πρέπει ν’ αναφέρω μέ ταπεινότητα εγώ ό πανανάξιος και πανασεβής δούλος Τού Θεού, ότι μερικές ημέρες πρίν μάθω γιά τήν ανασκαφή, είδα κατ’ όναρ τόν Παπάζαχαρια. Ευρισκώμουν στό νότιο προαύλιον τού ναού όπως ήταν πρίν τήν πρόσφατη ανακαίνιση καί κοιτούσα πρός τόν νότον δηλαδή πρός τά εκεί όπου ανάβλυζε τό αρτυσιανό νερό μέχρι τό έτος 1968 δηλαδή πρίν γεμίσει η περιοχή μέ διατρύσεις. Τότε ό Παπάζαχαριας ερχόταν από ανατολάς πρός δυσμάς καί καθώς περνούσε από εμπρός μού κοίταξε δεξιά καί μέ είδε κάνωντας μού έναν χαλαρόν αργόν νεύμα. Ήταν κυφωμένος μέ παλαιό ράσο και σκούφο, γεμάτος βαθειές χονδρές ρυτίδες σάν χαρακιές στά μάγουλα καί τό μέτωπο, θυμίζωντας μού μία ανηψιά μού στήν Αγία Νάπα, τήν Σταματία (Τία). Ήταν μία ηλιόλουστη ημέρα.
.
Συνάντησα εψές τόν πάτερ Αυγουστίνο σ’ έναν εστιατόριο καί τού εξομολογήθηκα τό όνειρο αυτό βάζωντας συνάμα τόν Σταυρό μού. Μού είπε πρέπει νά μού τά ειπείς όλα αυτά νά τά καταγράψω καί μέ τήν σειρά τού μού είπε ότι μία γυναίκα μέ ανίατη ασθένεια στόν Δήμο Δερύνειας τού είπε ότι τήν επισκέφθηκε ό Παπάζαχαριας ολοζώντανος, τής είπε ποίος είναι καί ότι θά θεραπευτεί. Ό πάτερ Αυγουστίνος μεταξύ άλλων μού είπε ότι τά λείψανα όπου ανευρέθηκαν είχαν χρώμα λιλά που είναι τό χρώμα τών Μαρτύρων. Εντύπωση μού έκανε πρό ολίγου όταν τυχαία καί ενώ έγραφα τό έν λόγω σύγγραμα πήγα νά βάλω ένα ποτήρι νερού γιά νά πιώ. Αιφνίς μού έπεσε από τά χέρια ενώ τό γέμιζα καί έγινε θρύψαλλα, ήταν χρώματος λιλά καί μού ήρθε στόν νού νά θυμηθώ πώς πρέπει νά βάλω καί αυτήν τήν λεπτομέρεια στό άρθρον μού.
.
Παναγιώτης Γέριμου

Δεν σας ξενίζει η «απουσία» της Σιών από την εισβολή Τουρκίας;


 



Δεν σας ξενίζει η «απουσία» της Σιών από την εισβολή Τουρκίας;
 .
Δέν σάς ξενίζει η «φαινομενική» απουσία του Σιωνισμού από το μπάχαλον τής εισβολής τής Τουρκίας στήν Συρία;
.
Δέν σάς ξενίζουν οί παραδοξότητες τής «ευθυγράμμισης συμφερόντων» Αμερικής και Ρωσσίας;
.
Δέν σάς ξενίζουν οί αλλοπρόσαλλες δηλώσεις τού Τράμπα (Ρώσσων καί άλλων, ήτοι σκέττη σατανική διαπλοκή), ό οποίος κατά τήν γνώμην μού θά είναι το «εξιλαστήριον θύμα» της εβραιοαμερικάνικης πολιτικής, καί μετά θά αρχίσουν να δηλώνουν έξ’ Αμερικής καί άλλων νατοϊκών χωρών, ότι αυτός ό «τρέλλος» έπταιε καί όχι η συνολική μάς πολιτική;
.
Δέν σάς ξενίζει τό γεγονός ότι αδειοδότηση καί δή εντολή πρός τήν Τουκρία νά εισβάλει στήν Συρία, είναι τό πράσινον φώς γιά νά ταραχθούν τά έθνη καί νά εισέλθουν είς μίαν παγκόσμιαν σύρραξην;
.
Πρίν από μερικά έτη στήν Θεομετρία και Κόμπρα (όχι Θεομετρία Λόγος) είχαμε ειπεί κατ’ επαναλήψει ότι ό διαδοχικός πόλεμος είναι όπως όταν μέ τήν πάστα στερεού πετρελαίου ανάβουμε τά κάρβουνα της φουφούς, όπου πρώτα πυρώνονται μερικά κάρβουνα και ύστερα η επιδημία πυρός εξαπλώνεται στά διπλανά καί παραδιπλανά κάρβουνα, μέχρις ώτου πυρωθούν όλοι οί μαυροάνθρακες. Προσθέτωντας ότι μέ τόν ίδιον τρόπον ανάβουν τά κάρβουνα τής παγκόσμιας σύρραξης οι Παγκόσμιοι Σατανιστές καί ότι σειρά μετά τήν Συρία έχει η Τουρκία, ύστερα η Ελλάδα κ.ο.κ..
.
Λοιπόν, διά νά επέλθει η περιοχή ημών σέ αποσταροποίηση, προϋποτίθεται αποσταθεροποίηση τής Τουρκίας καί έναντι τής Τουρκίας, η οποία παρασύρθηκε είς τόν κυκεώνα τών παγκόσμιων σχεδίων. Λοιπόν, τό πράσινον φώς τής παγκόσμιας σύρραξης άναψε ωμά!
.
Τό Ισραήλ προσποιείται τόν φίλον τών Τούρκων, ενώ αυτοί διατάσσουν τήν Αμερική ήτις εγκατέλειψε άνανδρα τούς Κούρδους. Ινά μήν φανή ότι ό Σιωνισμός κινεί τά νήματα αυτής τής επιχείρησης, θά γίνονται πολλές ψευδοσυμμαχίες, όπου θά φαίνονται αληθινές μέ πράξεις ινά πείσουν τήν παγκόσμια μάζα ότι ισχύουν αληθώς!
.
Ό Υπεραντιέλλην Κίσσηγκερ είπε: «θ’ αφήσουμε τήν Ρωσσία να νομίζει ότι ελέγχει τήν Μέση Ανατολή, ώστε νά προξενήσει παγκόσμιον πόλεμον ώστε μετά νά μπορούμε νά τήν κατηγορήσουμε. Θά σηκώσει κεφάλι και θά τήν εκτελέσουμε όπως ό ελεύθερος σκοπευτής τό ανυποψίαστον εχθρόν τού». Νάτο νά συμβαίνει! (Κκίσσηγκερ: Η Αμερική/Εβραιαμερική δέν έχει μόνιμους φίλους ή εχθρούς αλλά συμφέροντα).
.
Όσον περισσότερον φαίνεται ότι αποσιάζει η Σιών τόσον περισσότερον συμμετέχει καί κινεί τά νήματα καί κρύβεται διά νά μήν τό λάβουν οί άλλοι επίγνωση. Είναι ώς νά διατάσσεις άμεσα ή έμμεσα και μέσω τρίτων κάποιους άλλους νά κάνουν καυγά και αιφνίς είς τόν ίδιον καυγάν θέλουν νά συμμετέχουν 10 κλίκες/έθνη, καί ενώ άπαντες διατάχθηκαν από τό ίδιον μυαλόν έν αγνοία τών άλλων 9 καί χωρίς ό καθένας νά γνωρίζει από πού ήρθε η διαταγή όπου αμέσως ή πολύ υπερεμμέσως καί διαδοχικώς ήρθε. Τότε, αμφισβητείς τό σενάριον όλες οί διαταγές νά αφίχθηκαν έξ’ ενός (1) καί τότε δέν υποενοχοποιείς τόν πολυμήχανον Οδυσσέα τής Σιών!
.
Ό σώσων εαυτόν σωθήτω. Ό σώσων ψυχήν σωθήται.
.
(Οί Κούρδοι άν είχαν μυαλόν θά έκλιναν είς υποταγήν τήν κεφαλήν πρός την Συρίαν όπου πρόδωσαν. Πρέπει νά αποκηρύξουν τήν καταστροφική διά τούς ίδιους Μέγαλη Ιδέα, ήτοι νά κάνουν κράτος λαμβάνωντας εδάφη από δύο κράτη ήτοι Τουρκία/Συρία. Έπρεπε νά καταλάβουν ότι αυτή ιδέα τούς οδηγούσε έξ’ αρχής περισσότερον πρός τόν αιώνιον ενταφιασμόν τούς παρά είς τόν αιώνιον θρίαμβον τούς. Οί φίλοι τούς Σιωνιστές δέν θέλουν τήν συμμαχία μέ τήν Συρία. Προσέξετε τί σημαίνει διαίρει καί βασίλευε διά στόματος Μέγα Αλέξανδρου και νύν διά πράξεως Σιών. Η Τουρκία είναι εχθρός μέ την Συρία καί τούς Κούρδους, η Συρία είναι εχθρός μέ τήν Τουρκία καί τούς Κούρδους καί οί Κούρδοι είναι εχθροί μέ τούς Τούρκους καί τούς Σύρους καί ακόμη όλοι αυτοί διαιρεμένοι σέ άλλους οργανισμούς, κόμματα, θρησκευτικές ιδιαιτερότητες, αποκλίσεις κ.α., νά πώς νικούν κάποιοι!!!! Τά ίδια έγιναν μ’ εμάς είς τούς Βαλκανικούς καί Μικρασσιατικούς Πολέμους καί τήν Κύπρον 1974).
.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΙΑΣ